logo

Jak leczyć zapalenie ścięgien i więzadeł stopy i kostki?

Zapalenie ścięgien stóp jest częstym problemem, który występuje głównie u osób starszych i sportowców. Chorobie towarzyszą nieprzyjemne objawy i wymagają natychmiastowego leczenia. W tym artykule dowiemy się, jak identyfikować i leczyć patologię..

Charakterystyka choroby

Zapalenie tkanek ścięgien stopy nazywa się zapaleniem ścięgien. Choroba charakteryzuje się nie tylko procesem zapalnym, ale także zniszczeniem dotkniętych tkanek, dlatego leczenie patologii należy rozpocząć natychmiast.

W przypadku późnej odpowiedzi zapalenie może rozprzestrzenić się na tylne mięśnie piszczelowe i podeszwowe, które są obarczone poważnym naruszeniem nóg.

Zapalenie ścięgna powstaje głównie u osób starszych: z wiekiem tkanki słabną, zaczynają się stopniowo rozpadać. Ponadto choroba jest często diagnozowana u osób uprawiających sport..

Przyczyny

Lekarze wyróżniają kilka czynników, które mogą wywoływać zapalenie ścięgien stóp:

  1. Nadmierna aktywność fizyczna. Zapalenie więzadeł jest częstym problemem wśród sportowców, zwłaszcza biegaczy. Wywierają duży nacisk na nogi, w wyniku czego tkanki są często uszkodzone, zdeformowane.
  2. Uszkodzenie mechaniczne. Po zranieniu zapalenie ścięgien jest dość proste. Dotknięte zakończenia nerwowe często ulegają zapaleniu, powodując dystrofię tkanek..
  3. Niewydolność procesów metabolicznych w ciele. Przy takim naruszeniu kości stopy nie otrzymują wapnia, którego potrzebują do prawidłowego funkcjonowania. W rezultacie powstają na nich wzrosty kości, uszkadzając otaczającą tkankę i wywołując zapalenie..
  4. Zmiany ścięgien związane z wiekiem. Z wiekiem tkanki i kości stają się bardziej kruche, bardziej ulegają zniszczeniu, więc zapalenie ścięgien stóp jest znacznie łatwiejsze do zdobycia.
  5. Penetracja infekcji w stawach stopy. Patogenna mikroflora powoduje stany zapalne, a także zaostrza jej objawy.
  6. Anomalie w rozwoju układu mięśniowo-szkieletowego. Mogą być wrodzone lub nabyte. W przypadku nieprawidłowości znacznie łatwiej jest uzyskać uszkodzone ścięgna, takie jak zapalenie ścięgien.
  7. Przyjmowanie niektórych leków. Silne leki mogą wpływać na stan kości i stawów. Instrukcje dotyczące stosowania leków zawsze wskazują na możliwy negatywny wpływ na kości i chrząstkę.

Lekarz określa dokładną przyczynę patologii podczas badania i badania historii pacjenta.

Odmiany procesu patologicznego

Zapalenie tkanek ścięgien dzieli się na kilka rodzajów, w zależności od lokalizacji ogniska patologicznego:

  • Zapalenie ścięgien Achillesa.
  • Zapalenie tylnego mięśnia piszczelowego.

Ponadto choroba może przybierać dwie formy - ostrą i przewlekłą. Ten ostatni nie jest uleczalny, charakteryzuje się naprzemiennymi zaostrzeniami i remisjami, wynikającymi z braku terapii ostrego zapalenia ścięgien.

Objawy

W przypadku zapalenia ścięgien kości strzałkowej i innych kości pacjenta następujące obawy:

  • Ból o ostrym lub bolącym charakterze, w zależności od stopnia rozwoju choroby stóp.
  • Zaczerwienienie skóry w obszarze uszkodzonego obszaru.
  • Lokalny wzrost temperatury.
  • Crunch lub kliknięcia w stawy podczas ćwiczeń.
  • Obrzęk tkanek nóg.
  • Ograniczony ruch.

Kiedy stopa boli i występują te objawy, musisz udać się do lekarza i poddać się badaniu. Jeśli nie zostaną podjęte odpowiednie środki w celu wyeliminowania zapalenia ścięgien stóp, rozwinie się ono w postać przewlekłą.

Diagnostyka

Aby postawić diagnozę, konieczne jest kompleksowe badanie. Przede wszystkim lekarz bada stopę, rozmawia z pacjentem o objawach i stylu życia. Następnie specjalista zaleca następujące środki diagnostyczne:

  1. Badania laboratoryjne krwi i moczu. Konieczne są analizy, aby dowiedzieć się, czy zapaleniu ścięgien nie towarzyszy proces zakaźny..
  2. Roentgenografia. Pomaga zidentyfikować wzrost kości, a także miejsca podatne na dystrofię..
  3. Rezonans magnetyczny i tomografia komputerowa. Te metody są bardziej pouczające. Za ich pomocą można dokładnie określić miejsce zapalenia stopy, aby wykryć uszkodzenie tkanki.
  4. Procedura USG. Jest rzadko używany do wykrywania zapalenia ścięgien, ale czasami pomaga dostrzec negatywne zmiany w ścięgnach..

Jeśli wystąpią objawy choroby, należy udać się do lekarza pierwszego kontaktu lub ortopedy.

Leczenie

Środki terapeutyczne są przepisywane dopiero po zbadaniu pacjenta i postawieniu dokładnej diagnozy. Proces zapalny należy leczyć kompleksowo, stosując różne konserwatywne metody terapii: leki, fizjoterapię i medycynę alternatywną. W ciężkich przypadkach możliwe jest wyznaczenie interwencji chirurgicznej..

Leki

Leczenie zapalenia ścięgien stopy odbywa się za pomocą następujących grup leków:

  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ).
  • Znieczulające produkty farmaceutyczne.
  • Leki przeciwbakteryjne.
  • Leki hormonalne.

Główna terapia odbywa się za pomocą leków z grupy NLPZ. Leki te pomagają stłumić proces zapalny, łagodzą ból, eliminują obrzęki w kostkach i stopach. Stosowane są różne formy takich leków: tabletki, maści, żele, zastrzyki.

Najpopularniejszymi lekami przeciwzapalnymi są Ketoprofen i Diklofenak. Środki mają sporo przeciwwskazań i skutków ubocznych, dlatego zaleca się skonsultowanie z lekarzem na temat dawkowania i czasu trwania leczenia nimi.

W zaawansowanych przypadkach stosuje się pigułki hormonalne lub zastrzyki na bazie kortykosteroidów. Pomagają szybko eliminować stany zapalne, łagodzą ból i inne objawy. Terapia hormonalna jest ściśle pod nadzorem lekarza, ponieważ są one szkodliwe dla organizmu..

Antybiotyki stosuje się tylko wtedy, gdy procesowi zapalnemu towarzyszy infekcja. Zwykle przyjmują leki przeciwbakteryjne o szerokim spektrum działania: azytromycyna, cefazolina, cefotaksym.

W żadnym wypadku nie należy pić antybiotyków na własną rękę, ponieważ lek jest wybierany zgodnie z zidentyfikowanym patogenem.

Fizjoterapia

Procedury fizjoterapeutyczne zaleca się przeprowadzać dopiero po wyeliminowaniu ostrych objawów patologii. Najbardziej skuteczną metodą walki z chorobą jest terapia falą uderzeniową (UHT), w której fale naddźwiękowe wpływają na bolące miejsce.

W wyniku tego zwiększa się przepuszczalność błon komórkowych, normalizuje się krążenie krwi, procesy metaboliczne stabilizują się, stany zapalne goją się szybciej, ból jest eliminowany.

Oprócz tej metody leczenia można zastosować następujące procedury:

  1. zastosowania w błocie;
  2. magnetoterapia;
  3. kąpiele mineralne, siarkowodór;
  4. terapia parafinowa.

Aby złagodzić ból stóp, elektroforezę wykonuje się za pomocą Novocaine lub innego leku przeciwbólowego..

Terapia ruchowa, masaż

Po zatrzymaniu ostrego zapalenia ścięgien w stopach pacjent może rozpocząć ćwiczenia terapeutyczne. Lekarz prowadzący opracowuje zestaw ćwiczeń, biorąc pod uwagę cechy patologii. Terapia ruchowa ma na celu rozciąganie i wzmacnianie tkanki mięśniowej.

Aby przywrócić dotknięte ścięgna, zaleca się również uczestniczenie w sesjach masażu. Pokazano je po ustąpieniu ostrych objawów. Podczas masowania można stosować różne maści, które mogą poprawić efekt terapeutyczny zabiegu.

Środki ludowe

Jako pomocnicza metoda leczenia głównego dozwolone są leki domowe. Przed użyciem należy skonsultować się z lekarzem.

Orzechy włoskie mają dobre działanie przeciwzapalne. W leczeniu zapalenia ścięgien stóp w domu odpowiedni jest następujący środek: zalej niewielką ilość produktu 500 ml wódki, pozwól mu parzyć przez 14 dni. Aby użyć powstałej nalewki, wymagane jest dwa razy dziennie na małą łyżeczkę.

Dobrym dodatkiem do leków stosowanych w leczeniu zapalenia ścięgien będą igły do ​​kąpieli stóp. Aby wykonać procedurę, musisz przygotować wywar: napełnij dwie trzecie garnka świeżymi igłami sosnowymi, wlej wrzącą wodę na górę i gotuj na małym ogniu przez dwie godziny. Konieczne jest upewnienie się, że ciecz nie wrze zbytnio. Następnie bulion należy schłodzić i nałożyć na kąpiele skórne.

Interwencja chirurgiczna

Leczenie zapalenia ścięgien stóp odbywa się chirurgicznie w przypadku ciężkiego przebiegu patologii, gdy rośnie dystrofia tkanki, przywiązanie do infekcji, zerwanie ścięgna, tkanka włóknista. Operacja jest wykonywana w sposób klasyczny lub minimalnie inwazyjny. Po interwencji wymagana jest rehabilitacja.

Okres rehabilitacji

Odzyskiwanie dotkniętych ścięgien po leczeniu ścięgien nie jest szybkie. Rehabilitacja trwa około miesiąca, w zaawansowanych przypadkach - 2-3 miesiące.

W okresie rekonwalescencji konieczne jest zapewnienie maksymalnego odpoczynku uszkodzonej stopie, więc aktywność fizyczna jest znacznie ograniczona. Pacjenci mogą wykonywać tylko prosty zestaw ćwiczeń i uczestniczyć w sesjach masażu.

Komplikacje i prognozy

Jeśli nie zajmujesz się leczeniem zapalenia ścięgien w kostce, wówczas proces zapalny wpłynie niekorzystnie na stan innych tkanek ciała. Stają się słabe, nie otrzymują niezbędnej ilości odżywiania, rozwija się zwłóknienie, a następnie całkowicie się zapadają.

Przy poważnym odkształceniu stopy występuje trwałe ograniczenie ruchu, obserwuje się silny ból. To znacznie obniża jakość życia pacjenta. W zaawansowanych przypadkach pacjent może stać się niepełnosprawny.

Jeśli zapalenie ścięgien stóp zostanie leczone na czas, rokowanie będzie korzystne. Aby w pełni przywrócić funkcjonowanie nogi, trzeba poświęcić dużo czasu i wysiłku na terapię..

Zapobieganie

Aby zapobiec rozwojowi zapalenia ścięgien, konieczne jest przestrzeganie szeregu prostych, ale skutecznych zasad:

  1. Nie zapomnij o rozgrzaniu mięśni przed głównym treningiem sportowym: gwałtowne obciążenie tkanki mięśniowej prowadzi do uszkodzenia.
  2. Jeśli odczuwasz ból podczas aktywności fizycznej, powinieneś przestać ćwiczyć, aby nie uszkodzić ścięgien stopy.
  3. Zaleca się rozpoczęcie treningu przy minimalnym obciążeniu, stopniowo go zwiększając.
  4. Nie przeciążaj stóp. Jeśli musisz być w pozycji stojącej przez długi czas ze względu na charakter swojej pracy, musisz regularnie odpoczywać.
  5. Uprawiaj gimnastykę codziennie, co pomoże wzmocnić mięśnie kończyn dolnych. Zapobiegnie to obrażeniom i późniejszemu zapaleniu..
  6. Unikaj hipotermii.

Zapalenie ścięgna kostki jest nieprzyjemną chorobą, którą dość łatwo można opanować, dlatego warto zwrócić szczególną uwagę na zdrowie nóg.

Szczegółowy opis objawów i leczenie zapalenia ścięgien stóp

Zapalenie ścięgien stopy nazywa się naukowo zapaleniem ścięgien. Przy tej patologii dochodzi do zniszczenia ścięgien i więzadeł stawów, w wyniku czego zaburzona jest mechanika ruchu stóp. Jeśli diagnoza zostanie postawiona późno, a leczenie rozpocznie się w nieodpowiednim stanie, zapalenie ścięgien nabiera przewlekłego przebiegu. Ta forma choroby pociąga za sobą poważne konsekwencje, ponieważ prowadzi do zniszczenia i martwicy aparatu więzadłowego stóp. Bardzo ważna jest umiejętność rozpoznawania objawów i leczenia patologii na czas, aby zapobiec wystąpieniu niepełnosprawności..

ogólna charakterystyka

Funkcjonowanie stóp i normalną pozycję kości stóp zapewniają więzadła, mięśnie brzuszne i piszczelowe kończyn i ścięgien, którymi są przymocowane do kości. Działanie niekorzystnych czynników w środowisku zewnętrznym i wewnętrznym może inicjować zapalenie ścięgien. Częściej niż inne występują takie formy choroby:

  1. Zapalenie ścięgna tricepsa lub zapalenie Achillesa. Zapalenie jest zlokalizowane w obszarze przyczepienia mięśni do bulwy kości piętowej.
  2. Tendinoza mięśnia piszczelowego, który znajduje się na tylnej powierzchni piszczeli - zapalenie ścięgien przyczepionych do kostek nóg.

Charakter objawów klinicznych zależy od opcji rozwoju patologii:

  1. Ostry proces zachodzi z utworzeniem ropnego ogniska lub w wyniku aseptycznego zapalenia.
  2. Przewlekła choroba jest charakterystyczna dla zwłóknienia lub kostnienia ścięgien.

Zapalenie ścięgna kostki wymaga pełnego badania w celu ustalenia racjonalnej taktyki leczenia.

Przyczyny

Wystąpienie procesu zapalnego w ścięgnach stóp wiąże się z równoczesnym narażeniem na kilka czynników, które prowadzą do uszkodzenia i mikropęknięć włókien więzadłowych. Grupy ryzyka wystąpienia tendinopatii obejmują osoby, które:

  • Różne urazy stóp i stawów skokowych w różnym stopniu, którym towarzyszy uszkodzenie włókien mięśniowych i nerwowych, upośledzona tkanka troficzna.
  • Patologie metabolizmu wody i soli. Takie zmiany mogą powodować powstawanie przerostów kości - tak zwane osteofity na kościach i chrząstce stawowej, które następnie trwale zranią ścięgna.
  • Wiek powyżej 40 lat, gdy procesy metaboliczne zwalniają, ważne elementy stawów, a mianowicie: więzadła i ścięgna mięśni, są stopniowo niszczone.
  • Długotrwałe nieleczone przewlekłe zakaźne ogniska w ciele, takie jak przewlekłe zapalenie stawów, zapalenie migdałków.
  • Wrodzone i nabyte nieprawidłowości w rozwoju stóp, takie jak płaskostopie, końsko szpotawe, skrócenie jednej z kończyn, które mogą powodować zapalenie stawów.
  • Zwiększony wskaźnik masy ciała. Nadwaga powoduje zwiększone obciążenie stóp, prowadzi do stagnacji krwi w naczyniach i spowalnia procesy metaboliczne w tkankach.
  • Przyjmowanie leków wpływających na metabolizm wapniowo-fosforowy i stymulujących intensywne gromadzenie się związków mineralnych w kościach i chrząstce. Lekarze, którzy umawiają się na wizyty, zwykle biorą pod uwagę wszystkie rodzaje ryzyka i wydają odpowiednie zalecenia, aby odpowiednio kontrolować sytuację. Samoleczenie bez konsultacji ze specjalistą pociąga za sobą poważne konsekwencje zdrowotne.

Powyższe czynniki są zwykle identyfikowane podczas rozmowy między lekarzem a pacjentem, jednak istnieje wiele przyczyn, które mogą powodować teninozę. Można je ustalić podczas pomiarów diagnostycznych..

Uwaga! Sportowcy (w szczególności gimnastycy) podlegają stanom zapalnym tkanek miękkich stawów, których aktywności towarzyszy przekrwienie aparatu ścięgien, szczególnie zawodowo uprawiającym jogging lub skakanie.

Objawy

Z powodu ciężkiego stanu zapalnego pacjent będzie mógł podejrzewać, że coś było nie tak natychmiast po wystąpieniu zapalenia ścięgna stopy. Objawy tej choroby są dość żywe i specyficzne, co znacznie ułatwia diagnozę specjalistom. Główne objawy kliniczne obejmują:

  • Zespół bólowy, który charakteryzuje się występowaniem ostrego bólu w procesie zapalnym. W zależności od indywidualnych cech patologii i wrażliwości u niektórych pacjentów ból może pojawić się podczas próby wykonywania ruchów w stawie, podczas gdy inni nie mają wystarczającej ilości moczu, aby tolerować go nawet przy lekkim dotyku skóry na dotkniętym stawie. Wraz z postępem zapalenia ścięgien dyskomfort może praktycznie nie zniknąć, staje się trwały, pacjent ma ograniczoną mobilność.
  • Hiperemia, podrażnienie skóry i miejscowy wzrost temperatury tkanek nad stanem zapalnym.
  • Pojawienie się nieprzyjemnych odczuć i bólu w górnych partiach dolnej części nogi, ponieważ upośledzone funkcjonowanie stopy prowadzi do zwiększonego obciążenia mięśni kolana, bioder i kończyn dolnych ogólnie.
  • Obrzęk tkanek nogi i stopy.
  • Pojawienie się charakterystycznego chrupnięcia w ognisku zapalnym, które jest wykrywane przez odczuwanie stóp.
  • Krwiaki pojawiające się w przypadku powikłań w postaci pęknięcia więzadeł, naczyń krwionośnych i ścięgien.
Zapalenie i krwiak kostki

Diagnostyka

Aby prawidłowo rozpoznać patologię i postawić diagnozę zgodnie z kodem ICD, lekarze stosują dodatkowe metody badawcze. Oprócz rozmów i inspekcji obejmują one:

  1. Rentgen stóp, który ma wysoką wartość diagnostyczną w ustaleniu obecności zapalenia Achillesa stawu skokowego. Obrazy rentgenowskie umożliwiają wyraźne śledzenie obecności osteofitów na powierzchni kości piętowej.
  2. MRI pozwala uzyskać szczegółowe warstwowe obrazy tkanek i zidentyfikować w nich zmiany patologiczne.
  3. Badanie ultrasonograficzne stawów. Dostarcza informacji o stanie ścięgien, mięśni i więzadeł w zapalonym stawie skokowym..
  4. Kliniczne badanie krwi zalecane w celu oceny aktywności reakcji zapalnych układu odpornościowego.
  5. Biochemiczne badanie krwi wskazane w celu podejrzenia patologii metabolizmu minerałów.

Leczenie

W celu szybkiego i wysokiej jakości złagodzenia stanu zapalnego i przywrócenia funkcjonowania stóp stosuje się jednocześnie kilka metod leczenia, na przykład:

  • zapewnienie całkowitego odpoczynku kończyny, ograniczenie aktywności ruchowej;
  • unieruchomienie stóp za pomocą specjalnych ortez, bandaży i bandaży mocujących;
  • mianowanie leków przeciwzapalnych;
  • leczenie fizjoterapeutyczne;
  • wyznaczenie ćwiczeń terapeutycznych;
  • dodatkowa konsultacja z chirurgiem ortopedą przy produkcji specjalnych wkładek i obuwia w celu korekcji deformacji stopy.

Unieruchomienie stopy

Natychmiast po diagnozie lekarze zalecają unieruchomienie stawu. Odbywa się to w celu zmniejszenia stresu i bólu. Ponadto pacjentowi przepisuje się leżenie w łóżku, a obolała noga powinna znajdować się w podwyższonej pozycji. Podczas korzystania z elastycznego bandaża należy przestrzegać następujących zasad:

  1. Bandażowanie najlepiej wykonywać rano, zanim wstaniesz z łóżka..
  2. Początek zwoju bandaża powinien sięgać od stóp do głów.
  3. Opatrunek powinien być wystarczająco ciasny, ale niezbyt ciasny..
  4. Każda kolejna runda powinna obejmować poprzednią o około jedną trzecią.

Obowiązkowym momentem jest użycie zimna. Specjalny worek na lód zapobiega wyciekaniu wody i zapewnia łagodne chłodzenie miejsca zapalenia. Zbyt zimne, a zwłaszcza mokre pojemniki z lodem, mogą powodować odmrożenia i nasilać objawy choroby.

Terapia lekowa

Aby zmniejszyć obrzęk i ból, lekarze przepisują niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak diklofenak lub nimesulid. Aby zwiększyć skuteczność takiego leczenia, stosuje się jednocześnie kilka postaci dawkowania: do podawania doustnego, a także maści i żeli.

Fizjoterapia

Po ustąpieniu ostrego stanu zapalnego lub w przypadku zapalenia ścięgna pochodzenia niezakaźnego zalecane są następujące procedury fizjoterapeutyczne:

  • krioterapia - leczenie ciekłym azotem;
  • magnetoterapia - zastosowanie pola magnetycznego;
  • elektroforeza - wykorzystanie prądu elektrycznego;
  • terapia prądem o ultra wysokiej częstotliwości;
  • zastosowania z parafiną lub ozokerytem.

Przebieg takich procedur pomaga poprawić krążenie krwi, przyspieszyć gojenie się tkanek i wyeliminować ból. Ponadto fizjoterapia łączy się z lekami. Na przykład różne leki znacznie lepiej penetrują tkanki pod wpływem elektroforezy..

Metody ludowe

Stosowanie tradycyjnych receptur medycznych w domu jest dopuszczalne jako uzupełnienie głównego leczenia. Nie może całkowicie wyeliminować stanu zapalnego, ale pomaga złagodzić objawy i poprawić ogólny stan pacjenta. Środki ludowe delikatnie wpływają na organizm, pomagają aktywować wewnętrzne rezerwy i radzić sobie z patologią. Ponadto w składach wszystkich przepisów znajdują się składniki roślinne, które praktycznie nie powodują skutków ubocznych, a zatem nie mają przeciwwskazań. Najpopularniejsze i najskuteczniejsze przepisy kulinarne:

  1. Aby przygotować nalewki z sassaparilu i posiekanego korzenia imbiru, należy wziąć równe części suchych surowców tych ziół i zalać wrzącą wodą. Pozostawić do zaparzenia przez cały dzień i spożywać 100 mililitrów dwa razy dziennie.
  2. Orzechy włoskie mają silne działanie przeciwzapalne. Ale do przygotowania nalewek nie są one potrzebne, ale przegrody ze skorupy orzechów. Około 100 gramów orzechowych elementów należy zalać 500 ml wódki i wysłać do zaparzenia w suchym, ciemnym miejscu. Następnie weź nalewkę 2 razy dziennie na 1 łyżeczkę.
Nalewka z orzecha włoskiego

Ciekawe wiedzieć! Przydatna przyprawa kurkumy pomoże przyspieszyć regenerację. Wystarczy przyprawić je ulubionymi potrawami, będzie to miało korzystny wpływ na organizm.

Przy niewłaściwym podejściu do diagnozowania i leczenia chorób stóp mogą one prowadzić do poważnych konsekwencji dla zdrowia danej osoby, dlatego należy skonsultować się z lekarzem w odpowiednim czasie, aby uzyskać wykwalifikowaną opiekę medyczną.

Cechy manifestacji zapalenia ścięgien stawu skokowego

Zapalenie ścięgien stóp jest procesem zapalnym w tkankach ścięgien, a następnie ich śmiercią. Oprócz ścięgien w proces zaangażowane są wyłącznie mięśnie podeszwy, tylny mięsień piszczelowy, który łączy piszczel i kość strzałkową i utrzymuje łuk stopy.

Choroba zawsze charakteryzuje się bólem podczas ruchu w jakikolwiek sposób, podczas podnoszenia ciężarów, z dowolnym obciążeniem nóg.

Objawy choroby

Objawy zapalenia stawu skokowego mogą być bardzo wyraźne lub prawie niewidoczne:

  1. Ataki bólu o różnej intensywności podczas obciążenia określonego ścięgna, mimo że inne ruchy nie powodują bólu.
  2. Hipertermia i zaczerwienienie skóry w miejscu zapalenia.
  3. Chrupnięcie i pękanie ścięgna, które można usłyszeć za pomocą stetoskopu lub bez niego.
  4. Przez badanie dotykowe można wyczuć ból w dolnej części nogi..
  5. Często zapalenie ścięgien zaczyna się rozwijać z powodu procesu zapalnego pni nerwowych.
  6. Obrzęk i obrzęk ścięgien i podudzia.
  7. Nacisk na piętę i zginanie stopy powoduje dyskomfort.

Niewygodne buty lub buty na wysokim obcasie znacznie nasilają objawy, pogarszając stan pacjenta. Ból jest znacznie wyraźniejszy podczas chodzenia lub próby stania na palcach. Po długim stanie stacjonarnym nóg, obrzęku ścięgna Achillesa i obrzęku skóry, prowadzi to do zwiększonego dyskomfortu i niemożności wstawania z łóżka rano.

Jeśli choroba stała się przewlekła, wówczas takie objawy będą trwałe.

Jakie są przyczyny choroby??

Zapalenie ścięgna jest wynikiem częstego urazu lub silnego wysiłku fizycznego na stopę i mięśnie nogi. Zapalenie może rozprzestrzeniać się na jedno lub kilka ścięgien. Najczęściej więzadło jest podatne na procesy dystroficzne, które mocują mięsień trójgłowy za pomocą kości stopy.

Jakie są najczęstsze przyczyny zapalenia ścięgien stóp?

  1. Nadmierne ćwiczenia. Ta dolegliwość najczęściej występuje u profesjonalnych biegaczy. W końcu celem tego sportu jest bieganie szybciej niż ktokolwiek inny, a do tego konieczne jest maksymalne obciążenie ciała, poddanie go dużym obciążeniom, zwłaszcza stopom. Dlatego bardzo często dochodzi do zwichnięcia kości stopy lub po prostu uszkodzenia, ale jest to obarczone rozwojem stanu zapalnego, co z kolei może prowadzić do poważnych procesów zwyrodnieniowych w tkankach stawu.
  2. Uszkodzenie mechaniczne. W pewnych warunkach włókna stawów i ich zakończenia nerwowe ulegają uszkodzeniu. Dlatego każdy cios lub siniak, na pierwszy rzut oka, całkowicie nieszkodliwy i nie niosący żadnych poważnych konsekwencji, może powodować rozwój zapalenia ścięgien ścięgien stóp, powodując zmiany w strukturze i składzie chemicznym tkanki chrzęstnej i ścięgien.
  3. Zaburzenia metaboliczne Przy niewłaściwym metabolizmie zbyt mało wapnia jest dostarczane do dużych i małych kości dolnej części nogi. I jest to bardzo potrzebne do normalnego funkcjonowania stóp. Z tego powodu na kościach powstają narośla, zakłócają naturalny ruch i prawidłowo zginają stopy.
  4. Zmiany związane z wiekiem. Starsi ludzie częściej niż inni doświadczają zmian strukturalnych w kościach i stawach. Zbliżając się do zaawansowanego wieku, nie jest wykluczone niszczenie tkanki kostnej, chrząstki oraz mięśni i chrząstek stopy i podudzia. Takiemu procesowi można zapobiec poprzez terminowe rozpoczęcie przyjmowania specjalnych witamin i minerałów w celu utrzymania struktury tkanek..
  5. Wspólne zakażenie Bakterie mogą rozwijać się w ścięgnach, powodując stan zapalny tkanek. Na tym tle może również rozwinąć się zapalenie ścięgien kostki..
  6. Patologia rozwoju w szkielecie. Pacjent może cierpieć z powodu nienormalnych zmian naturalnych lub wynikających z nich. Jeśli jedna noga jest krótsza od drugiej, na kościach mogą powstawać mikropęknięcia, co również prowadzi do zapalenia ścięgien.
  7. Efekt uboczny niektórych silnych leków. Substancje lecznicze mogą pozostawiać sole na kościach, które zamieniają się we wzrosty. Inne leki obejmują składniki, które uszkadzają chrząstkę i kość stóp..

Istnieje kilka innych przyczyn rozwoju choroby. Lekarz prowadzący zidentyfikuje je.

Odmiany zapalenia ścięgien

Zapalenie ścięgna dzieli się na dwa typy w zależności od lokalizacji zapalenia:

  1. Zapalenie ścięgna pięty lub ścięgna Achillesa. Ten typ charakteryzuje się zaczerwienieniem i nadwrażliwością skóry w okolicy kostki, co można zobaczyć na zdjęciu. Pacjent może odczuwać obrzęk i zmniejszoną zdolność do poruszania się. Ból staje się znacznie jaśniejszy podczas wykonywania jakichkolwiek ruchów.
  2. Zapalenie ścięgna tylnego mięśnia piszczelowego. Ten typ charakteryzuje się zapaleniem ścięgna tylnego mięśnia piszczelowego, który znajduje się w dolnej części nogi i kostce.

Ponadto zapalenie ścięgien kostki może mieć postać ostrą i przewlekłą. Ostra postać z kolei może być ropna i aseptyczna, a przewlekły etap zapalenia ścięgien ścięgien stopy - włóknisty i kostniący.

Czasami śledzi się pasożytnicze pochodzenie choroby..

Metody leczenia

Bardziej miękkie, niechirurgiczne metody leczenia będą odpowiednie, jeśli lekarz określi tylko rozciąganie tkanek i więzadeł stopy.

Leczenie zapalenia ścięgien stóp polega na:

  1. W absolutnym unieruchomieniu nóg.
  2. W zastosowaniu zimnego kompresu w celu złagodzenia obrzęku i obrzęku.
  3. W bandażu lub obcisłym opatrunku w celu utrzymania bezruchu.
  4. Biorąc przeciwzapalne niesteroidowe leki w celu wyeliminowania bólu, łagodzą stany zapalne.
  5. Przy wyznaczaniu metod fizjoterapeutycznych, takich jak magnetoterapia, promieniowanie ultradźwiękowe, prądy mikrofalowe.
  6. Fizjoterapia. Jego działanie ma na celu wzmocnienie ścięgien.
  7. Korekta płaskich stóp z wkładkami ortopedycznymi i butami, matami do masażu i specjalnymi masażerami.

Leczenie chirurgiczne zapalenia ścięgien stawu skokowego jest zalecane tylko w przypadku niepowodzenia złożonej terapii. Podczas operacji uszkodzone miejsca tkanek są zszywane, a martwe i mocno zdeformowane obszary są całkowicie usuwane. Rzadko trafiają do plastiku w tych obszarach..

Medycyna alternatywna

Możliwe jest również alternatywne leczenie zapalenia ścięgien. Tradycyjne przepisy medyczne są skuteczne w łagodzeniu stanu zapalnego i bólu. Dlatego w celu szybszego powrotu do zdrowia zaleca się regularne dodawanie kurkumy do potraw podczas gotowania..

Dobre wyniki daje napar z korzenia imbiru i sassaparilli. Lek przyjmuje się trzy razy dziennie za 1 łyżeczkę. Korzeń i trawę posiekano i zalano wrzącą wodą, pozostawiono do zaparzenia, a następnie przefiltrowano i zużyto.

Orzechy włoskie są silnym środkiem przeciwzapalnym. Niewielką garść ścian działowych z orzecha włoskiego wlewa się 500 ml wódki, którą pozostawia do nasycenia na 2 tygodnie. Taki lek przyjmuje się za 1 łyżeczkę. dwa razy dziennie.

Stawy stopy: leczenie i cechy chorób stóp

Kończyny dolne przejmują ciężar całego ciała, dlatego cierpią z powodu urazów i różnych zaburzeń, częściej niż inne części układu mięśniowo-szkieletowego. Jest to szczególnie prawdziwe w przypadku stóp, które codziennie przechodzą wstrząsy podczas chodzenia: są wrażliwe, dlatego pojawiający się w nich ból może mówić o całej liście chorób lub patologii. Jakie stawy cierpią najczęściej niż inne i jak im pomóc?

Struktura stopy

Kości w tym obszarze ludzkiego ciała są rozciągnięte od pięty do samych palców, a jest ich 52, co stanowi dokładnie 25% całkowitej liczby kości ludzkiego szkieletu. Tradycyjnie stopa jest podzielona na 2 sekcje: przednią, składającą się ze strefy śródstopia i palców (w tym falangi szkieletu stopy) oraz tylną, utworzoną przez kości stępu. Kształt przedniej części stopy jest podobny do śródręcza (kości cylindrycznej dłoni) i paliczków palców, ale jest mniej ruchomy. Ogólny schemat wygląda następująco:

  • Paliczki - zestaw 14 rurkowych krótkich kości, z których 2 należą do kciuka. Resztę zbiera się w 3 częściach. dla każdego palca.
  • Śródstopie - 5 krótkich rurkowatych kości, które znajdują się między paliczkami i stadem.
  • Tars - pozostałe 7 kości, z których pięta jest największa. Reszta (baran, łuskowiec, prostopadłościan, kość pośrednia, boczna, przyśrodkowa) jest znacznie mniejsza.

Jakie są stawy stopy

Ruchome stawy to kilka ogniw, które zapewniają ruch kości szkieletu, które są oddzielone szczeliną, mają błonę maziową na powierzchni i są zamknięte w kapsułce lub torbie: ta definicja jest stosowana w stawach w oficjalnej medycynie. Dzięki nim ludzka stopa jest ruchoma, ponieważ znajdują się w obszarach zgięcia i wyprostu, rotacji, uprowadzenia, supinacji (rotacja na zewnątrz). Ruchy wykonuje się za pomocą mocowania tych stawów mięśni.

Wspólne funkcje

Paliczki, które tworzą odcinki palców stopy, mają połączenia międzypaliczkowe, które łączą proksymalne (blisko) z pośrednim i pośrednie z dystalnym (odległe). Kapsułka stawów międzypaliczkowych jest bardzo cienka, ma niższe wzmocnienie (więzadła podeszwowe) i boczne (boczne). W częściach śródstopia stopy są jeszcze 3 rodzaje stawów:

  • Baran-kości piętowe (podskokowe) - to połączenie barana i kości piętowej, charakteryzujące się kształtem cylindra i słabym napięciem kapsułki. Każda kość, która tworzy staw piętowy kości piętowej, jest pokryta chrząstką szklistą. Wzmocnienie odbywa się za pomocą 4 więzadeł: bocznego, międzykostnego, przyśrodkowego i piętowego.
  • Stafoid kości ramanowo-kości piętowej - ma kulisty kształt, złożony z powierzchni stawowych 3 kości: barana, kości piętowej i kości ramiennej, znajdujących się przed stawem podskokowym. Głowa stawu jest utworzona przez kość skokową, a reszta jest przymocowana do niego przez zagłębienia. Naprawiają go 2 więzadła: podeszwowo-piętowe i skokowo-pępkowe.
  • Pięta-prostopadłościan - utworzony przez tylną powierzchnię kości prostopadłościennej i prostopadłościenną powierzchnię kości piętowej. Działa jako jednoosiowy (choć ma kształt siodła), ma ścisłe napięcie torebki i izolowaną jamę stawową, jest wzmocniony 2 rodzajami więzadeł: długim podeszwą i podeszwą o kształcie prostopadłościanu. Odgrywa rolę w zwiększaniu amplitudy ruchu stawów wymienionych powyżej.
  • Poprzeczny staw skokowy - jest stawem stawu piętowo-prostopadłego i stawu skokowo-skokowego, mający linię w kształcie litery S i wspólne więzadło poprzeczne (dzięki czemu są połączone).

Jeśli weźmiemy pod uwagę strefę śródstopia, oprócz wspomnianych już stawów międzypaliczkowych, istnieją międzyzębowe. Są również bardzo małe, konieczne do połączenia podstaw kości śródstopia. Każdy z nich jest zamocowany za pomocą 3 rodzajów więzadeł: śródkostnego i podeszwowego śródstopia i grzbietu. Oprócz nich w strefie stępu znajdują się takie stawy:

  • Śródstopno-stęp - to 3 stawy, które służą jako element łączący kości stref śródstopia i stępu. Znajdują się one między przyśrodkową kością kości skokowej a 1. śródstopiem (staw siodłowy), między pośrednim z bocznym sferoidą a drugim z 3. śródstopiem, między prostopadłościanem i 4. z 5. śródstopiem (płaskie stawy). Każda kapsułka stawowa jest przymocowana do chrząstki szklistej i jest wzmocniona 4 rodzajami więzadeł: stęp-śródstopie plecy i podeszwa oraz międzykostny klinowaty i śródstopia.
  • Śródstopno-paliczkowy - kulisty kształt, składa się z podstawy bliższych paliczków palców stóp i 5 głów kości śródstopia, każde złącze ma własną torebkę, która jest przymocowana do krawędzi chrząstki. Jego napięcie jest słabe, z tyłu nie ma wzmocnienia, z dolnej strony zaopatrzone są w więzadła podeszwowe, a z boku boczne. Ponadto stabilizację zapewnia poprzeczne więzadło śródstopia przechodzące między głowami kości o tej samej nazwie.

Choroby stawów stopy

Kończyny dolne są poddawane stresowi każdego dnia, nawet jeśli dana osoba nie prowadzi najbardziej aktywnego trybu życia, więc urazy stawów nóg (zwłaszcza stóp, przyjmowanie masy ciała) występują ze szczególną częstotliwością. Towarzyszy temu deformacja i stan zapalny, co prowadzi do ograniczenia aktywności ruchowej, która wzrasta wraz z postępem choroby. Tylko lekarz może ustalić, dlaczego bóle stawów bolą, na podstawie diagnozy (prześwietlenie, MRI, CT), ale najczęstsze to:

  • Rozciąganie jest urazem nie stawów, ale więzadeł, który występuje z powodu zwiększonego obciążenia ich. Problem ten dotyczy głównie sportowców. Ból stopy obserwuje się w stawie skokowym, zwiększa się podczas chodzenia, średnie ograniczenie ruchu. Przy słabym rozciąganiu odczuwa się jedynie dyskomfort z bólem podczas próby przeniesienia ciężaru na nogę. Uszkodzony obszar może puchnąć, często obserwuje się na nim rozległy krwiak..
  • Zwichnięcie - naruszenie konfiguracji stawu przez uwolnienie zawartości torebki stawowej na zewnątrz. Zespół bólu jest ostry, całkowicie utrudnia ruch. Nie można kontrolować stawu, stopa pozostaje nieruchoma w pozycji, którą otrzymała w momencie urazu. Bez pomocy specjalisty problemu nie da się rozwiązać.
  • Złamanie - naruszenie integralności kości, głównie z powodu wpływu na nią siły uderzeniowej. Ból jest ostry, ostry, co prowadzi do całkowitej niemożności ruchu. Stopa jest zdeformowana, spuchnięta. Można zaobserwować krwiaki, zaczerwienienie skóry (przekrwienie). Złamanie i jego charakter (otwarty, zamknięty, z przesunięciem) można określić tylko za pomocą promieniowania rentgenowskiego.
  • Artroza jest procesem zwyrodnieniowym chrząstki stawów, stopniowo wpływającym na sąsiednie tkanki miękkie i kości. Na tle stopniowego zagęszczania torebki stawowej występuje spadek amplitudy ruchu stawu. Ból z artrozą przestaje boleć, w spoczynku jest osłabiony. Chodzenie stawów jest odczuwalne podczas chodzenia.
  • Zapalenie stawów jest procesem zapalnym stawów, którego nie można całkowicie zatrzymać. Zapalenie stawów może wywoływać urazy, infekcje, cukrzycę, dnę moczową, syfilis. Charakter alergiczny nie jest wykluczony. Zespół bólu występuje tylko w okresach zaostrzenia, ale objawia się z taką siłą, że dana osoba nie jest w stanie się poruszać.
  • Zapalenie kaletki to zapalenie stawów stopy w okolicy torebek okołostawowych, powstające głównie z powodu nadmiernego obciążenia nóg (zdiagnozowane u sportowców z wysoką częstością). Wpływa głównie na kostkę, podczas której obrót nasila się ból.
  • Zapalenie więzadła jest procesem zapalnym w więzadłach stopy, który jest wywoływany przez uraz (może rozwinąć się na tle złamania, zwichnięcia lub zwichnięcia) lub choroby zakaźnej.
  • Ligamentoza jest rzadką (w stosunku do powyższych problemów) patologią wpływającą na aparat więzadłowy stóp i mającą charakter zwyrodnieniowo-dystroficzny. Charakteryzuje się wzrostem włóknistej tkanki chrzęstnej, z której składają się więzadła, i jej późniejszym zwapnieniem.
  • Osteoporoza jest powszechną patologią układową wpływającą na cały układ mięśniowo-szkieletowy. Charakteryzuje się wzrostem kruchych kości z powodu zmian w tkance kostnej, częstych urazów stawów (do złamań przy minimalnym obciążeniu).

Ból w stawie nogi u stopy może powodować nie tylko nabyte choroby, ale także niektóre patologie, które obejmują deformację stopy. Obejmuje to płaskie stopy, rozwijające się na tle noszenia niewłaściwie dobranych butów, otyłość lub osteoporozę, pustą stopę, końską stopę, co jest głównie problemem wrodzonym. Ten ostatni charakteryzuje się skróceniem stopy i podwichnięciem kostki.

Objawy

Główną oznaką problemów ze stawami stopy jest ból, ale może wskazywać dosłownie każdy stan lub patologię, od urazu do zaburzeń wrodzonych. Z tego powodu ważne jest, aby poprawnie ocenić charakter bólu i zobaczyć dodatkowe objawy, które pomogą dokładniej zasugerować, jaką chorobę spotkała dana osoba..

Zapalenie torebki stawowej

Dzięki sile bólu w obszarze obszarów objętych stanem zapalnym zapalenie kaletki trudno jest porównać z innymi chorobami, ponieważ jest intensywne i ostre, szczególnie w momencie obrotu kostki. Jeśli dotkniesz dotkniętego obszaru, zespół bólu również się pogarsza. Dodatkowe objawy zapalenia kaletki to:

  • miejscowe przekrwienie skóry;
  • ograniczenie zakresu ruchów i zmniejszenie ich amplitudy;
  • hipertoniczność mięśni dotkniętej kończyny;
  • miejscowy obrzęk nóg.

Osteoporoza

Na tle wzrostu kruchości kości spowodowanego spadkiem masy kostnej i zmianami jej składu chemicznego głównym objawem osteoporozy jest ogólnie zwiększona wrażliwość stawów i kończyn dolnych. Charakter bólu jest napadowy, ostry, a jego nasilenie następuje po badaniu palpacyjnym. Dodatkowo obecny:

  • stały ból o bolącej naturze;
  • szybkie zmęczenie przy wysiłku;
  • trudności w nawykowej aktywności ruchowej.

Artretyzm

Proces zapalny wpływa na wszystkie stawy w stopie i może być pierwotny lub wtórny. Jeśli wystąpią dodatkowe choroby, przeciwko którym rozwinęło się zapalenie stawów, objawy będą szersze. Przybliżona lista objawów, za pomocą których można ustalić tę chorobę, jest następująca:

  • obrzęk całkowicie dotkniętego stawu lub obolałej stopy;
  • przekrwienie skóry w obszarze zapalenia;
  • ból jest stały, ma bolesny charakter, toczy się atakami, aż ruch zostanie całkowicie zablokowany;
  • deformacja stóp w późnych stadiach choroby;
  • utrata funkcji dotkniętych stawów;
  • ogólne złe samopoczucie - gorączka, bóle głowy, zaburzenia snu.

Artroza

Powolny przebieg procesów zwyrodnieniowych w tkance chrzęstnej na początkowym etapie przez osobę jest prawie niezauważalny: ból jest słaby, bolesny, powodując jedynie niewielki dyskomfort. Wraz ze wzrostem niszczenia tkanek i zwiększeniem obszaru uszkodzenia (z udziałem tkanki kostnej) pojawiają się następujące objawy:

  • chrupnięcie stawów podczas ich aktywności;
  • ostry ból podczas wysiłku fizycznego, ustępujący w spoczynku;
  • deformacja dotkniętego obszaru;
  • zwiększona artykulacja na tle obrzęku tkanek miękkich.

Zapalenie więzadeł

W procesie zapalnym występującym w aparacie więzadłowym ból jest umiarkowany, głównie zaostrzony przez przeniesienie ciężaru na uszkodzoną nogę i ruch. Chorobę wykrywa się wyłącznie za pomocą ultradźwięków lub MRI, ponieważ symptomatologia zapalenia więzadła jest podobna do urazowego uszkodzenia więzadeł. Znaki są następujące:

  • ograniczenie aktywności ruchowej stopy;
  • pojawienie się obrzęku w dotkniętym obszarze;
  • drętwienie palców dotkniętej nogi;
  • zwiększona wrażliwość (po dotknięciu) obszaru zapalenia;
  • niezdolność do pełnego zgięcia lub rozprostowania kończyny w obolałym stawie (przykurcz).

Skręcenie stopy: objawy i leczenie

Nawet najdokładniejsza osoba nie jest bezpieczna od wszelkiego rodzaju obrażeń. Co więcej, największe obciążenie, aw rezultacie częstotliwość uszkodzeń spada właśnie na stawy skokowe. Tylko jeden nieudany ruch może spowodować zwichnięcie, zwichnięcie, siniak lub złamanie, wymagające długotrwałego leczenia i późniejszej rehabilitacji.

Jednym z najczęstszych rodzajów urazów jest zwichnięcie stopy. Pomimo faktu, że w większości przypadków rozciąganie jest charakterystyczne dla osób prowadzących aktywny tryb życia i uprawiających sport (szczególnie gry zespołowe związane z ostrymi skokami i wstrząsami - koszykówka, siatkówka itp.), Zranienie kostki jest dość łatwe w codziennym życiu - bolesne uszkodzenia wynikające z nadmiernego obciążenia stopy można uzyskać po prostu schowując stopę lub ślizgając się po lodzie. Jak właściwie udzielić ofierze skręceń pierwszej pomocy i jak złagodzić nieprzyjemne objawy obrażeń? Nasz artykuł zawiera najlepsze metody leczenia takich dolegliwości.!

Jak rozpoznać zwichnięcie stopy: klasyfikacja i objawy choroby

Rozciąganie w traumatologii jest zamkniętym naruszeniem integralności aparatu więzadłowego spowodowanym połączonym działaniem dużego obciążenia i nieudanych ruchów, które przekraczają normę fizjologiczną. Pomimo „mówionej” nazwy wiązadła w tym przypadku wcale się nie zwiększają - bolesne objawy, które trudno leczyć, pojawiają się w wyniku częściowego lub całkowitego pęknięcia łączących się włókien. Podczas nietypowego skrętu więzadła są rozciągane i, niezdolne do wytrzymania obciążenia, pękają, co powoduje objawy charakterystyczne dla tego stanu.

W zależności od stopnia zwichnięcia więzadeł stopy i związanych z nimi obrażeń rozróżnia się następujące rodzaje naruszeń:

  • Lekkie zwichnięcie kostki. Rozpoznanie takiej dolegliwości jest niezwykle trudne, ponieważ najczęściej jest mylone z siniakiem i lekkim zwichnięciem stawu. Łagodnie wyrażone bolesne ataki przemijają same po około 4-5 dniach po incydencie, a brak guza pozwala utrzymać nawykowo aktywny tryb życia. Jednak doświadczeni lekarze nadal zalecają poszukiwanie profesjonalnej pomocy nawet przy tak nieznacznej dolegliwości - uszkodzone więzadła są znacznie bardziej wrażliwe, więc każde, nawet minimalne obciążenie w okresie rehabilitacji może wywołać zaostrzenie objawów.
  • Średni odcinek. W tym przypadku stopa cierpi o wiele wyraźniej: ostry ból przy najmniejszym ruchu wskazuje na głębokie pęknięcia części włókien, zauważalny obrzęk i sinica ukrywają proces zapalny, jednak anatomia stopy nie jest zaburzona zewnętrznie, co oznacza, że ​​nie wszystkie włókna łączące są uszkodzone. Niezależny ruch z takimi uszkodzeniami jest trudny, a ponadto niebezpieczny - najmniejszy nieprawidłowy ruch może doprowadzić do całkowitego zerwania więzadeł. Natychmiast szukaj pomocy medycznej w takim stanie - tylko przy wykwalifikowanym leczeniu istnieje możliwość szybkiego i całkowitego wyleczenia bez ryzyka nawrotu.
  • Poważny stopień skręcenia stopy. Taka patologia jest niezwykle niebezpieczna, ponieważ bez odpowiedniej terapii może prowadzić do naruszenia pełnych funkcji kostki. Ostry ból całkowicie wyklucza możliwość niezależnego poruszania się, dlatego najlepiej skontaktować się z karetką pogotowia, która zabierze ofiarę na pogotowie. Wyraźny obrzęk i ciemnoniebieski odcień zniekształconej stopy powie ci, że musisz działać natychmiast - w przeciwnym razie możesz znacznie opóźnić powrót do zdrowia, a nawet całkowicie wyeliminować jego możliwość.

Przyczyny i czynniki ryzyka urazów kostek

Może być wiele zewnętrznych przyczyn zwichnięcia, zaczynając od nieudanego lądowania podczas skoku, a kończąc na silnym uderzeniu w powierzchnię stopy. Wszystkie sprowadzają się jednak do tego, że pod wpływem czynnika ujemnego kostka przyjmuje nietypową pozycję, dlatego więzadła ulegają uszkodzeniu. Najczęściej takie uszkodzenie występuje z powodu wsunięcia lub wyjęcia stopy - rozciąganie boczne częściej niż inne powoduje mikrourazy włókien więzadłowych.

Czynniki zwiększające ryzyko takiej kontuzji to:

  • sport zawodowy,
  • artroza atakująca kostkę,
  • historia procesów zapalnych i chorób nóg,
  • nadwaga,
  • patologia kości;
  • anomalie stopy: stopa końsko-szpotawa, płaskie stopy itp..

Ważny! Wysokie obcasy czasami zwiększają ryzyko skręceń. Dlatego wybierając łodzie, upewnij się, że pięta jest stabilna i niezbyt wysoka - w przeciwnym razie istnieje ryzyko zsunięcia nogi, szczególnie na nierównej powierzchni (droga z dziurami, miękki dywan itp.) I w lodzie.

Co zrobić, jeśli podejrzewasz zwichnięcie?

Właściwa i terminowa opieka medyczna może znacznie złagodzić stan ofiary, złagodzić ból i zmniejszyć prawdopodobieństwo powikłań. Dlatego przy zwichnięciu nawet przed przybyciem karetki pogotowia lub wizytą u lekarza (w zależności od ciężkości patologii) należy wykonać minimalny zestaw środków wspierających:

  1. Aby przyjąć pozycję poziomą, umieść uszkodzony staw za pomocą rolki lub poduszki, tak aby noga znajdowała się powyżej poziomu bioder. Ta pozycja poprawi odpływ płynu i zmniejszy nasilenie obrzęku..
  1. Przymocuj podgrzewacz do lodu lub inny przedmiot o niskiej temperaturze do stopy. Chłodzenie uszkodzonego obszaru spowolni proces zapalny, zmniejszy nasilenie bólu i zatrzyma krwawienie (jeśli występuje). Nie należy jednak nadużywać zimnych okładów - nie zaleca się ich przechowywania dłużej niż pół godziny.
  2. Zablokuj stopę w anatomicznie poprawnej pozycji. Aby to zrobić, warto zastosować bandaż w kształcie ośmiu z elastycznym bandażem, owijając się naprzemiennie wokół kostki i stopy. Jeśli elastyczny bandaż nie był pod ręką, możesz użyć zwykłej gazy lub dowolnego improwizowanego materiału.

Ważny! Upewnij się, że bandaż nie ściska zbyt mocno uszkodzonej kończyny - ciasne bandaże mogą utrudniać krążenie krwi. Jednak zbyt słabe bandażowanie jest nieodpowiednie - konieczne jest unieruchomienie stopy, ale nie jest ona zbyt mocno napięta.

  1. Uśmierz ból za pomocą dowolnego odpowiedniego środka przeciwbólowego. Pijana tabletka znieczulająca zadziała po 15-20 minutach, po czym możesz iść do lekarza.

Po udzieleniu pierwszej pomocy należy ocenić stopień rozciągnięcia i natychmiast skontaktować się z traumatologiem lub chirurgiem lub wezwać pogotowie ratunkowe, które zabierze pacjenta na pogotowie - nawet niewielkie uszkodzenie więzadeł wymaga konsultacji ze specjalistą.

Ważny! W żadnym wypadku nie należy smarować stopy rozgrzewającymi żelami lub maściami, używać gorących okładów i nalewek na alkohol - fundusze te powodują rozszerzenie naczyń krwionośnych, co oznacza, że ​​poprawiają przepływ płynu i stymulują reakcję zapalną.

Jak leczyć zwichnięcie: metody zachowawcze, operacyjne i domowe

Przed określeniem taktyki leczenia traumatolog musi wykluczyć współistniejące powikłania (zwichnięcia, złamania) i określić stopień obrażeń. Aby to zrobić, wykonuje się zdjęcie rentgenowskie, CT lub MRI stawu skokowego, aby ocenić stan stawu.

W większości przypadków leczenie zachowawcze jest wystarczające, aby w pełni przywrócić aktywność ruchową. Przy niewielkim zwichnięciu więzadeł stopy pacjentowi pokazuje się maksymalny odpoczynek, aż do chwili uśmierzenia bólu, fizjoterapii i ćwiczeń fizjoterapeutycznych natychmiast po wyzdrowieniu. Jeśli to konieczne, bolesne i przeciwzapalne maści można nanosić na ranny obszar.

W przypadku więzadeł o umiarkowanym nasileniu, oprócz podstawowego kursu, wskazane jest przyjmowanie środków przeciwbólowych i przeciwzapalnych, które łagodzą nieprzyjemne objawy. W tym przypadku na kostkę nakładany jest miękki bandaż „osiem”.

Trzeci, najpoważniejszy stopień rozciągania, wymaga znacznie poważniejszego podejścia. Leczenie go w domu jest daremnym zadaniem, ponieważ pacjent wymaga regularnych procedur fizjoterapeutycznych i zastrzyków leków przeciwzapalnych. Aby unieruchomić stopę z tak poważnym uszkodzeniem, nie stosuje się opatrunku bandażowego, ale plaster.

Leczenie fizjoterapeutyczne

Fizjoterapia jest niezwykle skutecznym i jednocześnie całkowicie bezpiecznym sposobem na przywrócenie ruchomości stóp po skręceniu. Właściwie dobrane procedury uruchamiają procesy regeneracji tkanek, poprawiają przepływ krwi oraz łagodzą ból i stan zapalny..

Fizjoterapię zwykle rozpoczyna się 2-3 dni po rozciągnięciu. Najbardziej skuteczne metody, które sprawdziły się w radzeniu sobie ze skutkami urazów, obejmują:

  • Elektrostymulacja - łagodzi ból, eliminuje ograniczoną ruchliwość i niską funkcjonalność.
  • Terapia diadynamiczna - aktywuje mechanizmy metaboliczne, usprawniając w ten sposób procesy odbudowy włókien więzadłowych.
  • Laseroterapia - sprzyja lepszemu odpływowi limfy, łagodzi obrzęki i stany zapalne.
  • Krioterapia - działa przeciwzapalnie i przeciwbólowo.
  • Terapia Amplipulse - stymuluje aktywność mięśni, zwiększa elastyczność więzadeł i przyspiesza regenerację.

Interwencja chirurgiczna

Leczenie chirurgiczne jest wymagane tylko przy całkowitym zerwaniu więzadeł. Przy tak poważnym uszkodzeniu chirurg będzie musiał naciąć miękkie tkanki stopy i ręcznie połączyć rozdarte włókna. Z reguły taka operacja wymaga długiej rehabilitacji (od 10 tygodni lub więcej) i nie zawsze kończy się pełnym przywróceniem zakresu ruchu w kostce.

Środki ludowe na zwichnięcie

Równolegle z leczeniem zachowawczym możesz spróbować przyspieszyć powrót do zdrowia przy użyciu tradycyjnych metod medycyny:

  • Kompresy Ziemniaczane Tartą bulwę należy wymieszać z posiekaną cebulą i łyżką cukru, owinąć w torebkę z gazy i nałożyć na obolałą stopę.
  • Balsamy z czosnkiem i cytryną. Posiekane ząbki czosnku (2-3 sztuki) należy wlać ciepłą wodą, odstawić na godzinę, a następnie rozcieńczyć sokiem z 1 cytryny. Zwilżyć tkankę w uzyskanym płynie i nałożyć na zranioną nogę przez 1-2 godziny.

Właściwa konsultacja ze specjalistycznym i kompleksowym leczeniem szybko przywróci ruchomość stóp po skręceniu i pozwoli uniknąć nawrotu bolesnego urazu!