logo

Indometacyna (indocyd, metindol)

Niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieselektywny odwracalny inhibitor cyklooksygenazy (COX).

Pochodna kwasu indolooctowego.

· Konkurencyjne hamowanie COX prowadzące do upośledzonej syntezy prostaglandyny E.2) i ja2).

Rp.: Dragee Indometacini 0,025 nr 10

D.S. 1 tabletka 3 razy dziennie po posiłku.

Ostra gorączka reumatyczna.

Wrzód trawienny żołądka i dwunastnicy.

Zaostrzenie zapalnej choroby jelit.

· Działania związane ze zwiększoną uwagą.

· Działanie wrzodziejące (ostre wrzody żołądkowo-jelitowe, zaostrzenie choroby wrzodowej).

· Zwiększone ciśnienie krwi.

Piroksykam (Roxicam, Toldin)

Niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieselektywny odwracalny inhibitor cyklooksygenazy (COX).

· Konkurencyjne hamowanie COX prowadzące do upośledzonej syntezy prostaglandyny E.2) i ja2).

Rp.: Tab Piroxicami 0,01 nr 20

D.S. 1 tabletka 2 razy dziennie po posiłku.

Rp.: Gel Piroxicami 1% - 30,0

D.S. Nałóż cienką warstwę na bolące miejsce.

Rp.: Sol. Piroxicami 20% - 1 ml

S. 1 ml domięśniowo 1 raz dziennie.

Ostra gorączka reumatyczna.

Wrzód trawienny żołądka i dwunastnicy.

Zaostrzenie zapalnej choroby jelit.

· Działania związane ze zwiększoną uwagą.

· Działanie wrzodziejące (ostre wrzody żołądkowo-jelitowe, zaostrzenie choroby wrzodowej).

· Zwiększone ciśnienie krwi.

Data dodania: 06.12.2014; Wyświetleń: 3281. naruszenie praw autorskich

Indometacyna - tabletki, kapsułki, roztwór, czopki, tabletki

Uwaga! Ten lek może być szczególnie niepożądany w interakcji z alkoholem! Więcej szczegółów.

Wskazania do stosowania

Choroby zapalne i zwyrodnieniowe układu mięśniowo-szkieletowego: reumatoidalne, łuszczycowe, młodzieńcze przewlekłe zapalenie stawów, zapalenie stawów z chorobą Pageta i Reitera, zanikowa nerwoból (choroba Perseige-Turnera), zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa), dnawe zapalenie stawów (ostre zapalenie stawów) formy), reumatyzm.

Zespół bólowy: ból głowy (w tym zespół miesiączkowy) i ból zęba, lumbago, rwa kulszowa, nerwoból, ból mięśni, po urazie i zabiegu chirurgicznym, któremu towarzyszy stan zapalny, zapalenie kaletki i zapalenie ścięgna (najbardziej skuteczne w lokalizacji barku i przedramienia).

Algodismenorea; Zespół Barttera (wtórny hiperaldosteronizm); zapalenie osierdzia (leczenie objawowe); poród (jako środek przeciwbólowy i tokolityczny); procesy zapalne w miednicy, w tym. zapalenie przydatków, niedrożność przewodu botalowego.

Choroby zakaźne i zapalne narządów laryngologicznych z silnym zespołem bólowym (w ramach kompleksowej terapii): zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie ucha środkowego.

Zespół gorączkowy (w tym z limfogranulomatozą, innymi chłoniakami i przerzutami do wątroby guzów litych) - jeśli ASA i paracetamol są nieskuteczne.

Możliwe analogi (zamienniki)

Substancja czynna, grupa

Postać dawkowania

drażetki, kapsułki, kapsułki o przedłużonym działaniu, zastrzyki, czopki doodbytnicze, tabletki dojelitowe, tabletki powlekane, tabletki o przedłużonym uwalnianiu

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki leku, triada „aspiryna” (połączenie astmy oskrzelowej, nawracająca polipowatość nosa i zatoki przynosowe, a także nietolerancja ASA i leków z serii pirazolonowej), wrzód żołądka i 12 wrzodów dwunastnicy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, krwawienie (w tym wewnątrzczaszkowe, z przewodu pokarmowego), wrodzone wady serca (ciężki zwężenie aorty, atrezja płuc, ciężki Fallot tetrad), zaburzenia widzenia barwnego, marskość wątroby z nadciśnieniem wrotnym, choroba nerwu wzrokowego, astma oskrzelowa, X H, obrzęk, nadciśnienie, zaburzenia krzepnięcia krwi (w tym hemofilia, przedłużone krwawienie, skłonność do krwawień), niewydolność wątroby, przewlekła niewydolność nerek, utrata słuchu, patologie aparatu przedsionkowego, brak dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej; hematopoeza (leukopenia i niedokrwistość); ciąża, laktacja;

do stosowania doodbytniczego - krwawienie z odbytu, zapalenie odbytu, hemoroidy, wiek dzieci (do 14 lat).

Z ostrożnością. Hiperbilirubinemia, trombocytopenia, epilepsja, parkinsonizm, depresja, dzieciństwo i starość.

Sposób użycia: dawkowanie i przebieg leczenia

Wewnątrz, w trakcie lub po posiłku, popijając mlekiem, dorośli - w początkowej dawce 25 mg 2-3 razy dziennie. Przy niewystarczającym przejawie działania dawkę zwiększa się do 50 mg 3 razy dziennie. Tabletki opóźniające (75 mg) - 1-2 razy dziennie. Maksymalna dzienna dawka wynosi 200 mg. Po osiągnięciu efektu leczenie kontynuuje się przez 4 tygodnie w tej samej lub zmniejszonej dawce. Przy długotrwałym stosowaniu maksymalna dawka dobowa wynosi 75 mg.

W leczeniu ostrych stanów lub łagodzenia zaostrzenia przewlekłego procesu - w / m, 60 mg 1-2 razy dziennie. Czas trwania wstrzyknięcia domięśniowego wynosi 7-14 dni, następnie przełączają się na doustne lub doodbytnicze podawanie czopków (w leczeniu ostrych stanów lub w celu złagodzenia zaostrzenia procesu przewlekłego - 1 czopek (0,05-0,1 g) 2 razy dziennie (w niektórych przypadkach jako dodatek do doustnego podawania leku), podczas gdy maksymalna dzienna dawka nie powinna przekraczać 0,2 g; w przypadku leczenia podtrzymującego - 0,05-0,1 g raz na noc.

Doodbytniczo: po uwolnieniu jelit, jeśli to możliwe głęboko w odbytnicy, 50 mg 1-3 razy dziennie lub 100 mg przed snem, podczas ataku dny moczanowej, 200 mg dziennie (jako dodatek do podawania doustnego). Maksymalna dzienna dawka wynosi 200 mg.

Dzieci powyżej 14 roku życia w dawce 1,5–2,5 mg / kg / dobę.

efekt farmakologiczny

NLPZ, pochodna kwasu indolooctowego; Ma działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe związane z bezkrytyczną supresją COX1 i COX2, które regulują syntezę Pg. Ma działanie przeciwpłytkowe.

Skutki uboczne

Z układu pokarmowego: NLPZ, gastropatia, ból brzucha, nudności, wymioty, zgaga, zmniejszenie apetytu, biegunka, zaburzenia czynności wątroby (zwiększona aktywność transaminaz „wątrobowych”, hiperbilirubinemia).

Przy długotrwałym stosowaniu w dużych dawkach - owrzodzenie błony śluzowej żołądka i jelit.

Z układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy, bezsenność, pobudzenie, drażliwość, nadmierne zmęczenie, senność, depresja, neuropatia obwodowa.

Z narządów zmysłów: upośledzenie smaku, utrata słuchu, szum w uszach, podwójne widzenie, niewyraźna percepcja wzrokowa, zmętnienie rogówki, zapalenie spojówek.

Z CCC: rozwój (zaostrzenie) zjawisk niewydolności serca, tachyarytmii, zespołu obrzęku, podwyższonego ciśnienia krwi.

Z układu moczowego: zaburzenia czynności nerek, białkomocz, krwiomocz, śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, martwica brodawki.

Narządy krwiotwórcze i hemostaza: krwawienie (żołądkowo-jelitowe, dziąsłowe, maciczne, hemoroidalne), niedokrwistość (w tym hemolityczna i aplastyczna), leukopenia, trombocytopenia, eozynofilia, agranulocytoza, plamica małopłytkowa.

Reakcje alergiczne na składniki leku: wysypka skórna, swędzenie skóry, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli; w pojedynczych przypadkach - światłoczułość, toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella), rumień guzowaty, wstrząs anafilaktyczny.

Wskaźniki laboratoryjne: agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia, hiperglikemia, glukozuria, hiperkaliemia.

Reakcje miejscowe: pieczenie, swędzenie skóry, ciężkość w okolicy odbytu, zaostrzenie hemoroidów.

Inne: aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (częściej u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi), zwiększone pocenie się, niedokrwistość aplastyczna, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna.

Objawy: nudności, wymioty, silny ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia pamięci, dezorientacja. W ciężkich przypadkach - parestezje, drętwienie kończyn i drgawki.

Leczenie: szybka eliminacja leku z organizmu, leczenie objawowe. Hemodializa jest nieskuteczna.

Specjalne instrukcje

Podczas leczenia konieczne jest kontrolowanie obrazu krwi obwodowej oraz stanu czynnościowego wątroby i nerek.

Jeśli konieczne jest oznaczenie 17-ketosteroidów, lek należy przerwać 48 godzin przed badaniem..

Konieczne jest kontrolowanie czynności wątroby, składu komórkowego krwi obwodowej.

Leki zobojętniające kwas powinny być stosowane w celu zapobiegania i zmniejszania objawów dyspeptycznych..

Podczas okresu leczenia należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i wykonywania innych potencjalnie niebezpiecznych czynności, które wymagają zwiększonej koncentracji uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych.

Ciąża i laktacja

Lek jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży. W I i II trymestrze ciąży, a także podczas laktacji (karmienia piersią), stosowanie nie jest zalecane.

Lek jest wydalany w niewielkich ilościach z mlekiem matki..

Interakcja

Zwiększa stężenie digoksyny, metotreksatu i leków Li + w osoczu, co może prowadzić do zwiększonej toksyczności.

Jednoczesne stosowanie z paracetamolem zwiększa ryzyko działania nefrotoksycznego..

Zwiększa działanie hipoglikemiczne insuliny i doustnych leków hipoglikemicznych; nasila działanie pośrednich antykoagulantów, leków przeciwpłytkowych, trombolitycznych (alteplaz, streptokinaz i urokinaz) - istnieje ryzyko krwawienia.

Zmniejsza działanie leków moczopędnych, a stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas zwiększa ryzyko hiperkaliemii; zmniejsza skuteczność leków moczopędnych i przeciwnadciśnieniowych (w tym beta-blokerów); nasila skutki uboczne ISS, ASA, GCS, estrogenu, innych NLPZ.

Preparaty cyklosporyny i Au zwiększają nefrotoksyczność leku (najwyraźniej z powodu hamowania syntezy Pg w nerkach).

Cefamandol, cefaperazon, cefotetan, kwas walproinowy, plikamycyna zwiększają częstość występowania hipoprotrombrombemii i ryzyko krwawienia.

Środki zobojętniające sok żołądkowy i kolestyramina zmniejszają wchłanianie leku.

Zwiększa toksyczność zydowudyny (z powodu hamowania metabolizmu); u noworodków zwiększa ryzyko wystąpienia toksycznego działania aminoglikozydów (ponieważ zmniejsza klirens nerkowy i zwiększa stężenie we krwi).

Leki mielotoksyczne zwiększają hematotoksyczność leku.

Pytania, odpowiedzi, recenzje dotyczące indometacyny


Podane informacje są przeznaczone dla lekarzy i farmaceutów. Najdokładniejsze informacje o leku znajdują się w instrukcjach dołączonych do opakowania przez producenta. Żadne informacje zamieszczone na tej lub innej stronie naszej witryny nie mogą zastąpić osobistego odwołania się do specjalisty.

Indometacyna (doodbytnicze czopki 50 mg)

Instrukcja obsługi

  • Rosyjski
  • .азақша

Nazwa handlowa

Międzynarodowa niezastrzeżona nazwa

Postać dawkowania

Czopki doodbytnicze, 50 mg

Struktura

Jeden czopek zawiera

substancja czynna - indometacyna 50 mg,

substancje pomocnicze: alkohol cetylowy, suppotsir AM (tłuszcz stały).

Opis

Czopki są cylindryczne, białe z żółtawym odcieniem. Na nacięciu dopuszcza się obecność powietrza, porowatego pręta i wnęki w kształcie lejka

Grupa farmakoterapeutyczna

Leki przeciwzapalne i przeciwreumatyczne. Niesteroidowe leki przeciwzapalne. Pochodne kwasu octowego. Indometacyna.

Kod ATX: M01AB01

Właściwości farmakologiczne

Farmakokinetyka

Biodostępność indometacyny po podaniu doodbytniczym wynosi 80–90%. Maksymalne stężenie (Cmax) osiąga się po 1 h. Komunikacja z białkami osocza wynosi 90%. Przechodzi przez barierę krew-mózg i łożyska. Wnika w płyn maziowy i mleko matki. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 4–9 godzin i jest metabolizowany w wątrobie. Poddaje się recyrkulacji jelitowo-wątrobowej. Nerki wydalają 70% leku w postaci metabolitów i niezmienionych (30%), a przewód pokarmowy - 30% w postaci metabolitów.

Farmakodynamika

Indometacyna ma działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Mechanizm działania związany jest z bezkrytycznym hamowaniem izoenzymów cyklooksygenazy (COX1 i COX2), co prowadzi do zahamowania syntezy prostaglandyn z kwasu arachidonowego. Działanie przeciwzapalne wynika z wpływu zarówno na wysiękową, jak i proliferacyjną fazę zapalenia. Pomiń agregację płytek krwi.

W chorobach reumatycznych właściwości przeciwzapalne i przeciwbólowe powodują osłabienie lub zanik objawów, takich jak ból w spoczynku i podczas ruchu, sztywność poranna, obrzęk stawów i poprawa zdolności funkcjonalnych. Przyczynia się do osłabienia lub zniknięcia zespołu bólowego o charakterze niereumatycznym, w tym z procesami zapalnymi, które występują po operacjach i urazach, zmniejsza obrzęk zapalny w miejscu rany. W pierwotnym algodismenorrhea lek zmniejsza ból. Działanie przeciwzapalne występuje pod koniec pierwszego tygodnia leczenia.

Wskazania do stosowania

- choroby zapalne i zwyrodnieniowe układu mięśniowo-szkieletowego: reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie stawów, dnawe zapalenie stawów, młodzieńcze zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie kości i stawów, osteochondroza, nerwobóle, bóle mięśni itp.

- reumatyczne zmiany tkanek miękkich; urazowe zapalenie tkanek miękkich i stawów;

- jako uzupełnienie kompleksowej terapii chorób zakaźnych i zapalnych narządów laryngologicznych, zapalenia przydatków, zapalenia gruczołu krokowego, zapalenia pęcherza moczowego, zapalenia nerwów, algodismenorrhea, bólu głowy i bólu zęba.

Dawkowanie i sposób podawania

Dorośli otrzymują 1 czopek (50 mg) 2 do 3 razy dziennie lub 1 czopek (100 mg) 1 do 2 razy dziennie.

Maksymalna dzienna dawka wynosi 200 mg.

Dawka podtrzymująca - 50-100 mg raz dziennie, w nocy.

Czas trwania leczenia określa lekarz indywidualnie.

Czas trwania leczenia nie powinien przekraczać 7 dni.

Skutki uboczne

- zaburzenia smaku, nudności, wymioty, zgaga, utrata apetytu, ból brzucha, zaparcia lub biegunka, zaburzenia czynności wątroby (zwiększona aktywność transaminaz „wątrobowych”, hiperbilirubinemia), erozyjne i wrzodziejące uszkodzenia przewodu pokarmowego (GIT), perforacja przewodu pokarmowego przy długotrwałym stosowaniu w dużych dawkach

- krwawienie z przewodu pokarmowego, dziąseł, macicy, hemoroidów, wybroczyny, wybroczyny, plamica

- zawroty głowy, ból głowy, bezsenność, pobudzenie, lęk, drażliwość, omdlenia, zmęczenie, senność, depresja, neuropatia obwodowa, osłabienie mięśni, mimowolne drganie mięśni, zaburzenia psychiczne (depersonalizacja, epizody psychotyczne), parestezje, dyzartria, parkinsonizm

- utrata słuchu, szum w uszach, podwójne widzenie, niewyraźne postrzeganie wzroku, zmętnienie rogówki, zapalenie spojówek, ból oczodołowy i okołooczodołowy

- niewydolność serca, arytmia, tachyarytmia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, ból w klatce piersiowej

- zaburzenia czynności nerek, białkomocz, krwiomocz, śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, niewydolność nerek

- wysypka skórna, świąd, pokrzywka, złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, toksyczna nekroliza naskórka, obrzęk naczynioruchowy, duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk płuc, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella, rumień guzowaty, wstrząs anafilaktyczny

- niedokrwistość aplastyczna, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia, DIC, hiperglikemia, glukozuria, hiperkaliemia

- aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (częściej u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi)

- pieczenie, swędzenie, podrażnienie błony śluzowej odbytnicy, zaostrzenie przewlekłych hemoroidów, zapalenie jelita grubego

- powiększenie i napięcie piersi, ginekomastia

- zapalenie jamy ustnej, zapalenie żołądka, zapalenie wątroby, żółtaczka.

Przeciwwskazania

- nadwrażliwość na indometacynę, kwas acetylosalicylowy lub inne niesteroidowe leki przeciwzapalne z objawami pokrzywki, nieżytu nosa, zapalenia spojówek, ataku astmy oskrzelowej (w tym „astmy oskrzelowej aspiryny”)

- wrodzone wady serca (zwężenie aorty, atrezja płucna, Fallot tetrad)

- ciężkie nadciśnienie tętnicze

- ciężka niewydolność serca, klasa czynnościowa choroby niedokrwiennej serca III

- hemofilia, hipokoagulacja, małopłytkowość

- leukopenia i niedokrwistość

- utrata słuchu, patologia aparatu przedsionkowego

- upośledzenie widzenia kolorów, choroba nerwu wzrokowego

- zapalenie odbytnicy, hemoroidy w ostrym stadium, krwawienie z odbytu

- erozyjne i wrzodziejące zmiany żołądka i dwunastnicy w ostrej fazie

- wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Crohna

- krwawienie (krwawienie z przewodu pokarmowego, naczyń mózgowych lub inne aktywne krwawienie)

- ciężka choroba wątroby i nerek

- depresja i inne zaburzenia psychiczne

- Ciąża i laktacja

- dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat

- stany po operacji.

Interakcje z innymi lekami

Wzmacnia skutki uboczne mineralokortykoidu, glukokortykoidu, estrogenu i innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Wzmacnia działanie pośrednich antykoagulantów, leków przeciwpłytkowych, trombolitycznych i zwiększa ryzyko krwawienia.

Zwiększa stężenie digoksyny, metotreksatu i preparatów litu w osoczu, co może prowadzić do zwiększonej toksyczności.

Jednoczesne stosowanie z paracetamolem, cyklosporyną i złotymi preparatami zwiększa ryzyko działania nefrotoksycznego.

W połączeniu z etanolem, kolchicyną, glukokortykoidami i kortykotropinami zwiększa ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych z towarzyszącym krwawieniem.

Zwiększa działanie hipoglikemiczne insuliny i doustnych leków hipoglikemicznych.

Zmniejsza działanie leków oszczędzających potas, tiazydowych i diuretyków pętlowych; na tle stosowania leków moczopędnych oszczędzających potas wzrasta ryzyko hiperkaliemii.

Zmniejsza skuteczność leków moczopędnych, przeciwnadciśnieniowych (w tym beta-blokerów).

Leki mielotoksyczne zwiększają hematotoksyczność leku.

Wzmacnia toksyczne działanie zydowudyny.

W połączeniu z cefamandolem, cefoperazonem, kwasem walproinowym zwiększają ryzyko hipoprotrombinemii i ryzyko krwawienia.

Zmniejsza eliminację penicyliny.

Zmniejsza klirens nerkowy preparatów litu i hamuje działanie rozszerzające naczynia nitrogliceryny.

Specjalne instrukcje

Ostrożnie przepisuje się lek na chorobę wieńcową, chorobę naczyń mózgowych, przewlekłą niewydolność serca, dyslipidemię, hiperlipidemię, cukrzycę, chorobę naczyń obwodowych, nadciśnienie, palenie tytoniu, przewlekłą niewydolność nerek (CC 30-60 ml / min), marskość wątroby z nadciśnieniem wrotnym, historia hiperbilirubinemii, choroby erozyjne i wrzodziejące przewodu pokarmowego, obecność zakażenia H. pylori, przedłużone stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych atow, alergiczny nieżyt nosa, błony śluzowe nosa, astma, częste spożywanie alkoholu, ciężkie choroby somatyczne; jednoczesne leczenie lekami przeciwzakrzepowymi (w tym warfaryną), lekami przeciwpłytkowymi (w tym kwasem acetylosalicylowym, klopidogrelem), doustnymi glikokortykosteroidami (w tym prednizonem), selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (w tym cytalopramem, fluoksetyną, paroksetyna, sertralina); starsi pacjenci; kobiety w wieku rozrodczym - może wystąpić niepłodność z powodu stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Podczas długotrwałego leczenia konieczne jest monitorowanie stanu czynnościowego wątroby i nerek oraz obrazu krwi obwodowej.

Jeśli konieczne jest oznaczenie 17-ketosteroidów, lek należy przerwać 48 godzin przed badaniem..

Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, należy stosować minimalną skuteczną dawkę z możliwie najmniejszym krótkim kursem.

Cechy wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdu lub potencjalnie niebezpiecznych mechanizmów

W okresie leczenia należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i potencjalnie niebezpiecznych mechanizmów, które wymagają koncentracji i szybkości reakcji psychomotorycznych.

Przedawkować

Objawy: nudności, wymioty, silny ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia pamięci i dezorientacja. W cięższych przypadkach obserwuje się parestezje, drętwienie kończyn, drgawki.

Leczenie jest objawowe. Hemodializa jest nieskuteczna.

Formularz wydania i opakowanie

Na 5 lub 6 czopkach w opakowaniu blistrowym z folii z polietylenu laminowanego polichlorkiem winylu.

2 opakowania komórek konturowych nr 5 lub 1 opakowanie komórek konturowych nr 6 wraz z instrukcją użycia w języku państwowym i rosyjskim w tekturowym pudełku.

Warunki przechowywania

Przechowywać w suchym, ciemnym miejscu w temperaturze nie wyższej niż

25 oC. Nie zamrażać.

Trzymać z dala od dzieci!

Okres ważności

Nie używać po upływie daty ważności.

Warunki wakacji w aptece

Producent

św. Krinilor, 5, s. Porumben, reg. Criuleni,

Republika Mołdowy, MD-4829

tel.: (+ 373-22) -28-18-45, tel / faks: (+ 373-22) -28-18-46,

Posiadacz certyfikatu rejestracyjnego

Adres organizacji przyjmującej roszczenia konsumentów dotyczące jakości produktów (towarów) w Republice Kazachstanu

Indomethacin Sofarma - instrukcje użytkowania, analogi, ceny

Właściwości, farmakokinetyka i metoda wydalania

Indometacyna jest pochodną kwasu indolooctowego. Ten lek należy do grupy NLPZ - niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Indometacyna ma działanie przeciwzapalne, przeciwgorączkowe i przeciwbólowe.

Główny składnik aktywny hamuje produkcję prostaglandyn, co pomaga zmniejszyć stan zapalny i ból. Maksymalna zawartość we krwi jest osiągana 2 godziny po podaniu. Maść dobrze przechodzi przez skórę, gromadzi się w tkankach w dawkach terapeutycznych, w tym w płynie stawowym.

Jest wydalany z układem moczowym w postaci metabolitów i niewielkiej ilości w niezmienionej postaci. Trochę - przez przewody żółciowe do jelit. Po 4,5 godzinach ciało pozbywa się 50% dawki początkowej.

Wskazania do stosowania

Lek należy do grupy leków stosowanych w leczeniu chorób układu mięśniowo-szkieletowego.

Działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe pozwala na stosowanie „indometacyny” w różnych procesach patologicznych w organizmie:

  1. Reumatoidalne zapalenie stawów na dowolnym etapie
  2. Różne formy zapalenia stawów: choroba zwyrodnieniowa stawów, choroba zwyrodnieniowa stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, dna
  3. Neuralgia różnych lokalizacji
  4. Urazy i procesy zapalne towarzyszące im w tkankach
  5. Choroby laryngologiczne, praktyka ginekologiczna
  6. Zapalenie pęcherza
  7. Bolesna miesiączka (o innych chorobach brzucha można znaleźć w artykule: Pieczenie w dolnej części brzucha u kobiet: przyczyny i leczenie)
  8. Średni ból zęba
  9. Bół głowy
  10. Inne zespoły bólowe przy braku pozytywnej odpowiedzi na preparaty paracetamolu.

Średnia cena wynosi od 30 do 50 rubli.

Tabletki indometacyny

Główny składnik aktywny (25 mg indometacyny).

Brązowe postacie indometacyny.

Dawkowanie i sposób podawania

Tabletki przyjmuje się 2-3 razy dziennie po posiłku. Zaleca się pić go w czystej wodzie lub mleku. Rozpocznij leczenie od minimalnej dawki 25 mg. Przy nieskuteczności dawkę zwiększa się do 50 mg na 1 dawkę, ale nie więcej niż 200 mg na dobę.

Retard Capsules

Kapsułki opóźniające zawierają 75 mg indometacyny. Są to leki o przedłużonym działaniu. Indometacyna jest uwalniana z czasem. Zmniejsza to częstotliwość podawania i pozwala uniknąć działań niepożądanych charakterystycznych dla postaci tabletek.

Dawkowanie i sposób podawania

Kapsułki są przyjmowane 1-2 razy dziennie po 75 mg. Maksymalna dzienna dawka wynosi 150 mg. Po osiągnięciu efektu terapeutycznego przebieg leczenia odbywa się przez miesiąc, stopniowo zmniejszając dawkę.

Indometacyna

Forma iniekcyjna służy do łagodzenia ostrego bólu i zaostrzenia przewlekłych procesów..

Dawkowanie i sposób podawania

Indometacynę podaje się domięśniowo w dawce 60 mg 1-2 razy dziennie. Czas trwania kursu wynosi od 7 do 14 dni. Następnie przechodzą na formy tabletek lub czopki.

Średnia cena wynosi od 70 do 100 rubli.

Świece „Indometacyna”

Świece są dostępne w 2 dawkach - 50 i 100 mg substancji aktywnej. Wskazania do powołania tego formularza są takie same jak w przypadku innych preparatów indometacyny. Najczęściej stosowany w praktyce ginekologicznej w celu łagodzenia bólu w stanach zapalnych miednicy i po operacji.

Dawkowanie i sposób podawania

Podaje się je doodbytniczo 1-2 razy dziennie. Jelita należy najpierw opróżnić. Czas trwania leczenia określa lekarz.

Średnia cena wynosi od 60 do 90 rubli.

Maść „Indometacyna”

Maść zawiera 10% indometacyny i ma takie same wskazania jak inne postacie dawkowania. Jest przepisywany na procesy zapalne w stawach i tkankach miękkich jako leczenie miejscowe w ramach kompleksowej terapii tabletkami lub formami iniekcji leku.

Dawkowanie i sposób podawania

Nakłada się go na dotknięty obszar 3-4 razy dziennie. Dawka 1 dawki wynosi 4 cm Produkt nakłada się na czystą skórę i wciera aż do całkowitego wchłonięcia. Na skórze nie powinny znajdować się rany, pęknięcia i inne obrażenia. Czas trwania kursu wynosi od 7 do 10 dni. Jeśli w ciągu tygodnia nie wystąpi pozytywna reakcja na maść, należy ponownie ocenić leczenie.

Przeciwwskazania

Każdy lek ma zarówno wskazania, jak i przeciwwskazania do przepisywania.

Indometacyna - maści, tabletki, czopki lub zastrzyki nie są przepisywane dla:

  • Indywidualna nietolerancja
  • Procesy zapalne w przewodzie pokarmowym w fazie zaostrzenia, w tym nadżerka, wrzody
  • Triada aspiryny - stan ten charakteryzuje się jednoczesną nietolerancją aspiryny, astmy oskrzelowej i polipów w układzie zatok szczękowych pacjenta
  • Hematopoeza
  • Zaburzenia wątroby, nerek
  • Zapalenie trzustki
  • Wysokie ciśnienie krwi
  • Ostra niewydolność serca
  • Ciąża
  • Laktacja
  • Dzieci poniżej 14 lat
  • Zapalenie odbytnicy, hemoroidy, szczelina odbytu, zapalenie gruczołu krokowego w ostrej fazie z doodbytniczym podawaniem czopków z indometacyną.

Interakcje z innymi lekami

Wszystkie formy dawkowania indometacyny należy przyjmować ostrożnie u pacjentów z patologiami wątroby i nerek, po operacji, z chorobami serca, układu sercowo-naczyniowego, chorobami neurologicznymi pochodzenia organicznego - parkinsonizm, padaczka.

Jeśli pacjent miał w przeszłości nietolerancję leków NLPZ, wówczas w skrajnych przypadkach stosuje się indometacynę.

Indometacyna z innymi lekami działa w następujący sposób:

  • Zwiększa działanie rozrzedzaczy krwi, zwiększa toksyczność metotreksatu
  • Zmniejsza beta-blokery
  • Z diflunisal powoduje krwawienie z przewodu pokarmowego
  • Zwiększa toksyczność antybiotyku cefalosporyny
  • Dawka 150 mg na dobę opóźnia wydalanie litu u pacjentów z chorobami psychicznymi.

Lek wpływa na szybkość reakcji, dlatego podczas leczenia nie należy prowadzić pojazdów ani pracować przy użyciu precyzyjnych narzędzi.

Pamiętaj, aby na bieżąco informować swojego lekarza o przyjmowanych lekach.!

Skutki uboczne

Indometacyna w dowolnej formie - świece, tabletki, kapsułki - ma szeroki zakres skutków ubocznych. Jeśli takie zjawiska wystąpią, leczenie należy przerwać, a lekarz prowadzący powinien zostać o tym poinformowany..

  • Układ pokarmowy - objawy dyspeptyczne, zaburzenia apetytu, nudności, wymioty, zapalenie błon śluzowych żołądka i jelit, w ciężkich przypadkach owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego
  • Układ nerwowy - depresja, lęk, neuropatia, bezsenność, bóle głowy, drażliwość i zmęczenie
  • Narządy zmysłów - zaburzenia widzenia, pogorszenie widzenia i słuchu, szum w uszach, zapalenie spojówek
  • Układ sercowo-naczyniowy - zaburzenia rytmu, podwyższone ciśnienie krwi, obrzęk
  • Nerki - naruszenie wydalania płynu z organizmu, różne nefropatie
  • Układ krwiotwórczy - krwawienie z różnych miejsc, stany niedoboru żelaza, skrzepy krwi, eozynofilia
  • Miejscowe i ogólne reakcje alergiczne - swędzenie, pieczenie, przekrwienie skóry, obrzęk Quinckego, zaostrzenie hemoroidów.

Przedawkować

Przedawkowaniu „Indometacyny” towarzyszą następujące objawy:

  • Nudności i wymioty
  • Bóle głowy
  • Dezorientacja w przestrzeni, zawroty głowy
  • Kurcze, drętwienie kończyn.

Leczenie jest objawowe. Ma na celu szybkie usunięcie leku z organizmu. Hemodializa nie jest skuteczna.

Warunki przechowywania

Wszystkie postacie dawkowania nie wymagają specjalnych warunków przechowywania. Zalecana temperatura przechowywania leku wynosi od +3 do +25 stopni Celsjusza w ciemnym wentylowanym pomieszczeniu.

Otwarta maść jest zalecana do przechowywania w lodówce. Po upływie terminu ważności indometacyna w jakiejkolwiek formie jest zabroniona.

Analogi

Wszystkie analogi tego leku można podzielić na 2 grupy - w zależności od substancji czynnej i zgodnie z zasadą działania.

Grupa 1 obejmuje wszystkie postacie dawkowania dowolnego producenta zawierające indometacynę jako główny składnik aktywny. Leki z grupy 2 mają podobny efekt, ale różnią się składem.

Olfen

Merkle GmbH, Niemcy / Izrael
Cena od 150 rubli (w zależności od formy wydania)

Głównym składnikiem aktywnym jest diklofenak sodowy. Dostępne w postaci roztworu do infuzji, tabletek „Olfen-50”, żelu.

profesjonaliści

  • Niska częstotliwość podawania - w przypadku zastrzyków i tabletek skuteczna dawka wynosi 1 ampułkę lub 1 tabletkę dziennie. Żel nakłada się 3 razy dziennie
  • Ciąża nie jest przeciwwskazaniem
  • Nie wpływa na koncentrację

Wady

Movalis

Beringer Ingelheim Pharma, Niemcy
Cena od 622 rub. 4500 rub

Dostępne w formie zastrzyków 15 mg na 1,5 ml, w postaci tabletek 15 i 7,5 mg. Głównym składnikiem jest meloksykam.

profesjonaliści

  • Niska częstotliwość podawania - 1 zastrzyk lub 1 tabletka dziennie
  • Czas trwania leczenia - wystarczy 2-3 zastrzyki, aby zatrzymać ostry proces. Następnie przechodzą na formularze tabletu.

Wady

  • Duża liczba działań niepożądanych - porównywalna do „indometacyny”
  • Nie przepisywany kobietom w ciąży i karmiącym piersią
  • Niezatwierdzony do stosowania w dzieciństwie i okresie dojrzewania.

Denebol

Mepro Pharmaceuticals, Indie / Wielka Brytania
Cena od 180 rubli do 600 rubli

Jest dostępny w postaci do wstrzykiwań 25 mg / 1 ml, w postaci tabletek 50 i 25 mg. Głównym składnikiem jest rofekoksyb.

profesjonaliści

  • Niska częstotliwość podawania - 1 zastrzyk lub 1 tabletka dziennie
  • Ciąża nie jest przeciwwskazaniem
  • Kilka efektów ubocznych

Wady

  • Wpływa na koncentrację
  • Irytujący brzuch.

Przepis na świece indometacynowe w języku łacińskim

Substancja czynna (INN) Subnitrat bizmutu
Zastosowanie: choroby zapalne skóry i błon śluzowych (zapalenie skóry, wrzody, nadżerki, egzema); zapalenie żołądka i dwunastnicy, wrzód żołądka i dwa na dwunastnicy, refluksowe zapalenie przełyku, zapalenie jelit, zapalenie jelita grubego.

Ograniczenia w stosowaniu: Nadwrażliwość, niewydolność nerek.

Efekty uboczne: ból głowy, obrzęk powiek i dziąseł, pęcherzyki i pigmentacja języka, nudności, wymioty, methemoglobinemia.

Interakcja: Kompatybilny ze środkami przeciwcholinergicznymi, przeciwskurczowymi, często stosowanymi w przypadku wrzodów żołądka i dwóch w dwunastnicy. Przy jednoczesnym podawaniu tetracyklin możliwe jest tworzenie niewchłanialnych kompleksów.

Dawkowanie i sposób podawania: W dermatologii - w postaci maści i proszku (5–10%). W przypadku patologii przewodu pokarmowego - wewnątrz, 15-30 minut przed posiłkiem (z dużą ilością wody), dorośli - 0,25-0,5 g 4-6 razy dziennie, dzieci - 0,1-0,5 g 3 –4 razy dziennie.

  • Azotan bizmutu (-)

Maść bizmutowa 10%
Łacina w tytule: Unguentum Bismuthi 10%
Grupy farmakologiczne: środki antyseptyczne i dezynfekujące
efekt farmakologiczny

Substancja czynna (INN) Subnitrat bizmutu
Zastosowanie: choroby zapalne skóry i błon śluzowych (zapalenie skóry, wrzody, nadżerki, egzema); zapalenie żołądka i dwunastnicy, wrzód żołądka i dwa na dwunastnicy, refluksowe zapalenie przełyku, zapalenie jelit, zapalenie jelita grubego.

Ograniczenia w stosowaniu: Nadwrażliwość, niewydolność nerek.

Efekty uboczne: ból głowy, obrzęk powiek i dziąseł, pęcherzyki i pigmentacja języka, nudności, wymioty, methemoglobinemia.

Interakcja: Kompatybilny ze środkami przeciwcholinergicznymi, przeciwskurczowymi, często stosowanymi w przypadku wrzodów żołądka i dwóch w dwunastnicy. Przy jednoczesnym podawaniu tetracyklin możliwe jest tworzenie niewchłanialnych kompleksów.

Dawkowanie i sposób podawania: W dermatologii - w postaci maści i proszku (5–10%). W przypadku patologii przewodu pokarmowego - wewnątrz, 15-30 minut przed posiłkiem (z dużą ilością wody), dorośli - 0,25-0,5 g 4-6 razy dziennie, dzieci - 0,1-0,5 g 3 –4 razy dziennie.

  • Maść bizmutowa 10% (Unguentum Bismuthi 10%)

Azotan bizmutu
Łacina w tytule: Bismuthi subnitras
Grupy farmakologiczne: leki zobojętniające sok żołądkowy i adsorbenty. Środki antyseptyczne i dezynfekujące
efekt farmakologiczny

Substancja czynna (INN) Subnitrat bizmutu
Zastosowanie: choroby zapalne skóry i błon śluzowych (zapalenie skóry, wrzody, nadżerki, egzema); zapalenie żołądka i dwunastnicy, wrzód żołądka i dwa na dwunastnicy, refluksowe zapalenie przełyku, zapalenie jelit, zapalenie jelita grubego.

Ograniczenia w stosowaniu: Nadwrażliwość, niewydolność nerek.

Efekty uboczne: ból głowy, obrzęk powiek i dziąseł, pęcherzyki i pigmentacja języka, nudności, wymioty, methemoglobinemia.

Interakcja: Kompatybilny ze środkami przeciwcholinergicznymi, przeciwskurczowymi, często stosowanymi w przypadku wrzodów żołądka i dwóch w dwunastnicy. Przy jednoczesnym podawaniu tetracyklin możliwe jest tworzenie niewchłanialnych kompleksów.

Dawkowanie i sposób podawania: W dermatologii - w postaci maści i proszku (5–10%). W przypadku patologii przewodu pokarmowego - wewnątrz, 15-30 minut przed posiłkiem (z dużą ilością wody), dorośli - 0,25-0,5 g 4-6 razy dziennie, dzieci - 0,1-0,5 g 3 –4 razy dziennie.

  • Subnitrate bizmutu (Bismuthi subnitras)

Azotan bizmutu zasadowy
Łacina w tytule: Bismuthi subnitras
Grupy farmakologiczne: leki zobojętniające sok żołądkowy i adsorbenty. Środki antyseptyczne i dezynfekujące
efekt farmakologiczny

Substancja czynna (INN) Subnitrat bizmutu
Zastosowanie: choroby zapalne skóry i błon śluzowych (zapalenie skóry, wrzody, nadżerki, egzema); zapalenie żołądka i dwunastnicy, wrzód żołądka i dwa na dwunastnicy, refluksowe zapalenie przełyku, zapalenie jelit, zapalenie jelita grubego.

Ograniczenia w stosowaniu: Nadwrażliwość, niewydolność nerek.

Efekty uboczne: ból głowy, obrzęk powiek i dziąseł, pęcherzyki i pigmentacja języka, nudności, wymioty, methemoglobinemia.

Interakcja: Kompatybilny ze środkami przeciwcholinergicznymi, przeciwskurczowymi, często stosowanymi w przypadku wrzodów żołądka i dwóch w dwunastnicy. Przy jednoczesnym podawaniu tetracyklin możliwe jest tworzenie niewchłanialnych kompleksów.

Dawkowanie i sposób podawania: W dermatologii - w postaci maści i proszku (5–10%). W przypadku patologii przewodu pokarmowego - wewnątrz, 15-30 minut przed posiłkiem (z dużą ilością wody), dorośli - 0,25-0,5 g 4-6 razy dziennie, dzieci - 0,1-0,5 g 3 –4 razy dziennie.

  • Azotan bizmutu zasadowy (Bismuthi subnitras)

Substancja czynna (INN) Be on zepril (Benazepril)
Zastosowanie: nadciśnienie tętnicze, objawowe nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca.

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, toczeń rumieniowaty układowy, twardzina układowa, niedorozwój szpiku kostnego, niewydolność naczyń mózgowych, hiperkaliemia, zwężenie tętnic nerkowych, jedyna nerka, przeszczep nerki, zaburzenia czynności wątroby i nerek.

Skutki uboczne: Niedociśnienie, kaszel od lat na języku, migdałki w gardle i gardle, ból w klatce piersiowej, objawy hiperkaliemii (arytmie, drżenie kończyn i warg, zwiększona drażliwość, duszność), zaostrzenie zapalenia trzustki, objawy dyspeptyczne, neutropenia, agranulocytoza, reakcje alergiczne (wysypki skórne, ból stawów, obrzęk naczynioruchowy).

Interakcja: Efekt jest wzmacniany przez alkohol, leki moczopędne, przeciwnadciśnieniowe, osłabione przez estrogeny i sympatykomimetyki. Leki moczopędne oszczędzające potas, leki zawierające potas zwiększają ryzyko hiperkaliemii. Zwiększa toksyczność soli litu.

Dawkowanie i sposób podawania: Wewnątrz, dla dorosłych dawka wynosi 5–10 mg raz, następnie jest stopniowo zwiększana aż do osiągnięcia pożądanego efektu, zwykle dawka podtrzymująca wynosi 20–40 mg, najwyższa dawka dobowa wynosi 80 mg.

  • Benazepril (-)

Lotensin
Łacina dla tytułu: Lotensin
Grupy farmakologiczne: inhibitory ACE
efekt farmakologiczny

Substancja czynna (INN) Be on zepril (Benazepril)
Zastosowanie: nadciśnienie tętnicze, objawowe nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca.

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, toczeń rumieniowaty układowy, twardzina układowa, niedorozwój szpiku kostnego, niewydolność naczyń mózgowych, hiperkaliemia, zwężenie tętnic nerkowych, jedyna nerka, przeszczep nerki, zaburzenia czynności wątroby i nerek.

Skutki uboczne: Niedociśnienie, kaszel od lat na języku, migdałki w gardle i gardle, ból w klatce piersiowej, objawy hiperkaliemii (arytmie, drżenie kończyn i warg, zwiększona drażliwość, duszność), zaostrzenie zapalenia trzustki, objawy dyspeptyczne, neutropenia, agranulocytoza, reakcje alergiczne (wysypki skórne, ból stawów, obrzęk naczynioruchowy).

Interakcja: Efekt jest wzmacniany przez alkohol, leki moczopędne, przeciwnadciśnieniowe, osłabione przez estrogeny i sympatykomimetyki. Leki moczopędne oszczędzające potas, leki zawierające potas zwiększają ryzyko hiperkaliemii. Zwiększa toksyczność soli litu.

Dawkowanie i sposób podawania: Wewnątrz, dla dorosłych dawka wynosi 5–10 mg raz, następnie jest stopniowo zwiększana aż do osiągnięcia pożądanego efektu, zwykle dawka podtrzymująca wynosi 20–40 mg, najwyższa dawka dobowa wynosi 80 mg.

  • Lotensin (Lotensin)

Fervex na ból gardła
Łaciński w tytule: ból gardła Fervex
Grupy farmakologiczne: środki antyseptyczne i dezynfekujące
Klasyfikacja nosologiczna (ICD-10): Grzybice B35-B49. J00-J06 Ostre infekcje dróg oddechowych górnych dróg oddechowych. J03 Ostre zapalenie migdałków [angiitis]. K05.0 Ostre zapalenie dziąseł. K12 Zapalenie jamy ustnej i powiązane zmiany. K13.7 Inne i nieokreślone zmiany błony śluzowej jamy ustnej. K14.0 Glossitis
Skład i forma uwalniania: 1 tabletka do resorpcji (substytut cukru - sorbitol) zawiera chlorheksydy na gluko na 2 mg; w kolbie x na 20 szt., w pudełku 1 butelka.

Działanie farmakologiczne: antyseptyczne.
Wskazania: Zakażenia jamy ustnej i górnych dróg oddechowych, grzybica, zapalenie jamy ustnej, owrzodzenie, zapalenie języka, zapalenie migdałków, zapalenie dziąseł; zapobieganie infekcjom jamy ustnej po usunięciu migdałków lub zęba; choroby błony śluzowej jamy ustnej związane z erozją (terapia pomocnicza).

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość (rzadko).

Skutki uboczne: naruszenie wrażliwości smakowej i pieczenie języka (na początku leczenia), biegunka, plamienie zębów i języka w kolorze żółto-brązowym (przy długotrwałym stosowaniu), reakcje alergiczne (rzadko).

Dawkowanie i sposób podawania: Wewnątrz, po jedzeniu, 1 tabletka. (trzymany w jamie ustnej, aż do całkowitego wchłonięcia) 3-4 razy dziennie.

Środki ostrożności: Po zażyciu leku zaleca się powstrzymanie się od jedzenia i picia przez 1-2 godziny. Po ustąpieniu objawów infekcji należy kontynuować odbiór

  • Ból gardła Fervex (ból gardła Fervex)

Substancja czynna (INN) Indometacyna (indometacyna)
Zastosowanie: reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, choroba zwyrodnieniowa stawów, zapalenie ścięgien, zapalenie błony maziowej, ostre dnawe zapalenie stawów, reaktywne zapalenie stawów.

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość, nieżyt nosa, zapalenie spojówek lub skurcz oskrzeli podczas przyjmowania NLPZ, erozyjne i wrzodziejące zmiany w przewodzie pokarmowym, krwawienie (szczególnie śródczaszkowe lub żołądkowo-jelitowe), małopłytkowość, hipokoagulacja, podejrzenie martwiczego zapalenia jelit, ciężka niewydolność nerek, niewydolność serca, atrezja płucna), zapalenie odbytnicy (czopki), ciąża (może wystąpić teratogenność).

Skutki uboczne: Nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, erozyjne i wrzodziejące uszkodzenia przewodu pokarmowego, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z odbytu, toksyczne zapalenie wątroby, zaparcia, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, niedorozwój szpiku kostnego, niedokrwistość aplastyczna, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza, małopłytkowość, zaburzenia czynności płytek, zatrzymanie płynów, hiperglikemia, glukozuria, hiperkaliemia, świąd, pokrzywka, złuszczające zapalenie skóry, wypadanie włosów, rumień guzowaty, zespół Stephena sa - Jonso on, i na wstrząs profilaktyczny, skurcz oskrzeli, zapalenie naczyń, obrzęk płuc.

Interakcja: Zmniejsza działanie moczopędne leków oszczędzających potas, diuretyków tiazydowych i pętlowych, niedociśnienia wywołanego przez beta-blokery. Zwiększa (wzajemnie) ryzyko działań niepożądanych (przede wszystkim zmian żołądkowo-jelitowych) innych NLPZ. Zwiększa toksyczność metotreksatu (zmniejsza jego wydzielanie kanalikowe). Powoduje wzrost poziomu litu, digoksyny w osoczu.

Dawkowanie i sposób podawania: Wewnątrz, po jedzeniu. Dorośli są przepisywani w dawce początkowej 25 mg 2-3 razy dziennie, z niewystarczającym objawem działania - 50 mg 3 razy dziennie, tabletki opóźniające (75 mg) - 1-2 razy dziennie, maksymalna na dzień I dawka - 200 mg, przy długotrwałym stosowaniu - nie powinna przekraczać 75 mg. Po osiągnięciu efektu leczenie kontynuuje się przez 4 tygodnie w tej samej lub zmniejszonej dawce. W leczeniu ostrych stanów lub łagodzenia zaostrzenia przewlekłego procesu 60 mg 1-2 mg / dzień podaje się 1-2 razy dziennie przez 7-14 dni, po czym zamienia się je w tabletki lub czopki (0,05 lub 0,1 g 2 razy dziennie).

Instrukcje specjalne: W połączeniu z cyklosporyną należy monitorować czynność nerek.

  • Indometacyna (indometacyna) (-)

Indometacyna
Łaciński tytuł: indometacyna
Grupy farmakologiczne: Nie na rhotic, ale na środki przeciwbólowe, w tym niesteroidowe i inne leki przeciwzapalne
Klasyfikacja nosologiczna (ICD-10): G54.1 Zmiany splotu lędźwiowo-krzyżowego. G60-G64 Polineuropatie i inne uszkodzenia obwodowego układu nerwowego. H60 Zapalenie ucha zewnętrznego. H66 Ropne i nieokreślone zapalenie ucha środkowego. H70 Zapalenie sutka i powiązane choroby. I80 Zapalenie żył i zakrzepowe zapalenie żył. J01 Ostre zapalenie zatok. J02 Ostre zapalenie gardła. J03 Ostre zapalenie migdałków [angiitis]. J04 Ostre zapalenie krtani i tchawicy. K08.8.0 Ząb bólowy na I. L40.5 Łuszczyca artropatyczna. M00-M25 Artropatia. M05 Seropozytywne reumatoidalne zapalenie stawów. M06.9 Reumatoidalne zapalenie stawów, nie określone. M08 Młodzieńcze [młodzieńcze] zapalenie stawów. Dna moczanowa M10. M13.8 Inne określone zapalenie stawów. M15-M19 Artroza. M16 Koksartroza [artroza stawu biodrowego]. M25.5 Ból w stawie. M30-M36 Ogólnoustrojowe uszkodzenia tkanki łącznej. M42 Osteochondroza kręgosłupa. M45 zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa. M54.3 Rwa kulszowa. Zapalenie błony maziowej M65 i zapalenie ścięgien. M71 Inne bursopatie. M77.9 Entezopatia, nieokreślona na mnie. M79.0 Reumatyzm, nie określony Ból mięśni M79.1 M79.2 Nerwoból i zapalenie nerwów, nie określone N30 Zapalenie pęcherza moczowego. N41 Choroby zapalne gruczołu krokowego. N70 Zapalenie jajowodów i zapalenie jajników. N94.6 Bolesne miesiączkowanie, nieokreślone u mnie. R51 Kieruje się na mnie ból. R52.1 Trwała ulga w bólu. R52.2 Kolejny stały ból. R68.8 Inne określone ogólne objawy i nagrody na ki. T08-T14 Uraz nieokreślonego tułowia, kończyny lub ciała
efekt farmakologiczny

Substancja czynna (INN) Indometacyna (indometacyna)
Zastosowanie: reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, choroba zwyrodnieniowa stawów, zapalenie ścięgien, zapalenie błony maziowej, ostre dnawe zapalenie stawów, reaktywne zapalenie stawów.

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość, nieżyt nosa, zapalenie spojówek lub skurcz oskrzeli podczas przyjmowania NLPZ, erozyjne i wrzodziejące zmiany w przewodzie pokarmowym, krwawienie (szczególnie śródczaszkowe lub żołądkowo-jelitowe), małopłytkowość, hipokoagulacja, podejrzenie martwiczego zapalenia jelit, ciężka niewydolność nerek, niewydolność serca, atrezja płucna), zapalenie odbytnicy (czopki), ciąża (może wystąpić teratogenność).

Skutki uboczne: Nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, erozyjne i wrzodziejące uszkodzenia przewodu pokarmowego, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z odbytu, toksyczne zapalenie wątroby, zaparcia, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, niedorozwój szpiku kostnego, niedokrwistość aplastyczna, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza, małopłytkowość, zaburzenia czynności płytek, zatrzymanie płynów, hiperglikemia, glukozuria, hiperkaliemia, świąd, pokrzywka, złuszczające zapalenie skóry, wypadanie włosów, rumień guzowaty, zespół Stephena sa - Jonso on, i na wstrząs profilaktyczny, skurcz oskrzeli, zapalenie naczyń, obrzęk płuc.

Interakcja: Zmniejsza działanie moczopędne leków oszczędzających potas, diuretyków tiazydowych i pętlowych, niedociśnienia wywołanego przez beta-blokery. Zwiększa (wzajemnie) ryzyko działań niepożądanych (przede wszystkim zmian żołądkowo-jelitowych) innych NLPZ. Zwiększa toksyczność metotreksatu (zmniejsza jego wydzielanie kanalikowe). Powoduje wzrost poziomu litu, digoksyny w osoczu.

Dawkowanie i sposób podawania: Wewnątrz, po jedzeniu. Dorośli są przepisywani w dawce początkowej 25 mg 2-3 razy dziennie, z niewystarczającym objawem działania - 50 mg 3 razy dziennie, tabletki opóźniające (75 mg) - 1-2 razy dziennie, maksymalna na dzień I dawka - 200 mg, przy długotrwałym stosowaniu - nie powinna przekraczać 75 mg. Po osiągnięciu efektu leczenie kontynuuje się przez 4 tygodnie w tej samej lub zmniejszonej dawce. W leczeniu ostrych stanów lub łagodzenia zaostrzenia przewlekłego procesu 60 mg 1-2 mg / dzień podaje się 1-2 razy dziennie przez 7-14 dni, po czym zamienia się je w tabletki lub czopki (0,05 lub 0,1 g 2 razy dziennie).

Instrukcje specjalne: W połączeniu z cyklosporyną należy monitorować czynność nerek.

  • Indometacyna (indometacyna)

Indometacyna apo
Łacina dla tytułu: Apo-Indomethacin
Grupy farmakologiczne: Nie na rhotic, ale na środki przeciwbólowe, w tym niesteroidowe i inne leki przeciwzapalne
Klasyfikacja nosologiczna (ICD-10): G54.1 Zmiany splotu lędźwiowo-krzyżowego. G60-G64 Polineuropatie i inne uszkodzenia obwodowego układu nerwowego. H60 Zapalenie ucha zewnętrznego. H66 Ropne i nieokreślone zapalenie ucha środkowego. H70 Zapalenie sutka i powiązane choroby. I80 Zapalenie żył i zakrzepowe zapalenie żył. J01 Ostre zapalenie zatok. J02 Ostre zapalenie gardła. J03 Ostre zapalenie migdałków [angiitis]. J04 Ostre zapalenie krtani i tchawicy. K08.8.0 Ząb bólowy na I. L40.5 Łuszczyca artropatyczna. M00-M25 Artropatia. M05 Seropozytywne reumatoidalne zapalenie stawów. M06.9 Reumatoidalne zapalenie stawów, nie określone. M08 Młodzieńcze [młodzieńcze] zapalenie stawów. Dna moczanowa M10. M13.8 Inne określone zapalenie stawów. M15-M19 Artroza. M16 Koksartroza [artroza stawu biodrowego]. M25.5 Ból w stawie. M30-M36 Ogólnoustrojowe uszkodzenia tkanki łącznej. M42 Osteochondroza kręgosłupa. M45 zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa. M54.3 Rwa kulszowa. Zapalenie błony maziowej M65 i zapalenie ścięgien. M71 Inne bursopatie. M77.9 Entezopatia, nieokreślona na mnie. M79.0 Reumatyzm, nie określony Ból mięśni M79.1 M79.2 Nerwoból i zapalenie nerwów, nie określone N30 Zapalenie pęcherza moczowego. N41 Choroby zapalne gruczołu krokowego. N70 Zapalenie jajowodów i zapalenie jajników. N94.6 Bolesne miesiączkowanie, nieokreślone u mnie. R51 Kieruje się na mnie ból. R52.1 Trwała ulga w bólu. R52.2 Kolejny uporczywy ból. R68.8 Inne określone ogólne objawy i nagrody na ki. T08-T14 Uraz nieokreślonego tułowia, kończyny lub ciała
efekt farmakologiczny

Substancja czynna (INN) Indometacyna (indometacyna)
Zastosowanie: reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, choroba zwyrodnieniowa stawów, zapalenie ścięgien, zapalenie błony maziowej, ostre dnawe zapalenie stawów, reaktywne zapalenie stawów.

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość, nieżyt nosa, zapalenie spojówek lub skurcz oskrzeli podczas przyjmowania NLPZ, erozyjne i wrzodziejące zmiany w przewodzie pokarmowym, krwawienie (szczególnie śródczaszkowe lub żołądkowo-jelitowe), małopłytkowość, hipokoagulacja, podejrzenie martwiczego zapalenia jelit, ciężka niewydolność nerek, niewydolność serca, atrezja płucna), zapalenie odbytnicy (czopki), ciąża (może wystąpić teratogenność).

Skutki uboczne: Nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, erozyjne i wrzodziejące uszkodzenia przewodu pokarmowego, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z odbytu, toksyczne zapalenie wątroby, zaparcia, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, niedorozwój szpiku kostnego, niedokrwistość aplastyczna, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza, małopłytkowość, zaburzenia czynności płytek, zatrzymanie płynów, hiperglikemia, glukozuria, hiperkaliemia, świąd, pokrzywka, złuszczające zapalenie skóry, wypadanie włosów, rumień guzowaty, zespół Stephena sa - Jonso on, i na wstrząs profilaktyczny, skurcz oskrzeli, zapalenie naczyń, obrzęk płuc.

Interakcja: Zmniejsza działanie moczopędne leków oszczędzających potas, diuretyków tiazydowych i pętlowych, niedociśnienia wywołanego przez beta-blokery. Zwiększa (wzajemnie) ryzyko działań niepożądanych (przede wszystkim zmian żołądkowo-jelitowych) innych NLPZ. Zwiększa toksyczność metotreksatu (zmniejsza jego wydzielanie kanalikowe). Powoduje wzrost poziomu litu, digoksyny w osoczu.

Dawkowanie i sposób podawania: Wewnątrz, po jedzeniu. Dorośli są przepisywani w dawce początkowej 25 mg 2-3 razy dziennie, z niewystarczającym objawem działania - 50 mg 3 razy dziennie, tabletki opóźniające (75 mg) - 1-2 razy dziennie, maksymalna na dzień I dawka - 200 mg, przy długotrwałym stosowaniu - nie powinna przekraczać 75 mg. Po osiągnięciu efektu leczenie kontynuuje się przez 4 tygodnie w tej samej lub zmniejszonej dawce. W leczeniu ostrych stanów lub łagodzenia zaostrzenia przewlekłego procesu 60 mg 1-2 mg / dzień podaje się 1-2 razy dziennie przez 7-14 dni, po czym zamienia się je w tabletki lub czopki (0,05 lub 0,1 g 2 razy dziennie).

Instrukcje specjalne: W połączeniu z cyklosporyną należy monitorować czynność nerek.